kokend water » Blog Archive

Aug

Opgeslagen als En dan dit..., Overig door Mark op 27 augustus 2009

Terug van een paar weken off-line. Geen, of althans sporadisch, internet. GSM-roaming uitgeschakeld. Veel bos. Bergen. En, voor ik het vergeet, een kleine 30 graden. In de schaduw, uiteraard.

Ofwel: het was vakantietijd.

Met wat flarden Corry Konings in gedachten ("Mooi was die tijd…"), een snufje Gerard Cox ("Het is weer voorbij, die mooie zomer…"), gecombineerd met een onsje frisse tegenzin, aanvaardden we kortgeleden de weg terug naar huis. 5 uurtjes in de auto, die niet alleen kleren, speelgoed, en zwemkleren bevat, maar ook wat van die lekkere Duitse broodjes, een lekker flesje Ouzo (met €5,60 per fles een koopje! You gotta love dat Duitse accijnzen-systeem!) en die niet te versmaden échte Duitse Rostbratwurst. 18 stuks. Voor op de barbecue.

En daar waar vroeger de kinderen bezig gehouden moesten worden met een boekje (waar onze dochter helaas wagenziek van wordt, met alle desastreuse gevolgen van dien…), spelletjes (waar onze zoon eigenlijk nog wat klein voor is), prezen wij ons echter gelukkig met een hobbyprojectje dat ik vorig jaar had uitgevoerd. 2 LCD schermpjes ingebouwd in de hoofdsteunen van de voorstoelen, en een DVD-speler in de middenconsole. Kabeltje voor het geluid naar de radio, en voilá: een rijdende thuisbioscoop. Nou ja, een vakantiebioscoop, in dit geval dan.

Bumba, Dora, Diego en K3-toen-K3-nog-K3-was-en-geen-K2…. U kent het wel. De hele Studio 100 bevolking is vaste gast in Huize Kokend Water!

Maar goed, de vakantie is voorbij. Koffers ingepakt, en de rit huiswaarts, nou ja, die zit er inmiddels alweer op.

Maar dan kom je thuis. En dan valt op dat a) je huis toch wel groot is, vergeleken met een vakantiewoning van 30m2, en b) je in je mini-moestuin tóch nog iets over het hoofd had gezien.

Buurvrouw zou op de tuin passen, en de tomaten, courgettes en aanverwanten van het nodige water voorzien. Dat bleek in die periode dat we weg waren geen overbodige luxe, want het was vooral warm en droog geweest. En zon+water+de liefdevolle aandacht van de buuv’= explosieve groei in de tuin.

Ik stak de sleutel in de achterdeur, en liep via de bijkeuken het huis in. De lucht in huis was een combinatie van ‘thuis‘ en ‘2 weken geen ramen open‘. Niet vies, maar toch ook weer niet direct iets om in te blijven hangen. Dus tuindeur open, en ramen open. Even doorwaaien. De post van tafel gepakt, en samen met mijn dochter loop ik de keuken in.

Ik kan op dat moment een flinke lach niet onderdrukken. Mijn dochter kijkt me aan, snapt niet waarom ik moet lachen. Geen wonder: zij kan niet zien wat ik op het aanrecht zie liggen.

Mijn vrouw, die even later ook het huis binnenloopt, wel. En ook bij haar grote ogen en een brede glimlach.

Op het aanrecht lag het resultaat van even niet goed opletten, van iets dat waarschijnlijk aan het begin van de vakantie onder een blad lag, van iets waarvan buurvrouw gedacht moet hebben "Nu wordt het toch wel tijd!".

Een courgette.

Maar dan een van bijna 2 kilo!

De vraag ‘Wat eten we straks?’ in één tel beantwoord!