Ik maakte vorige week sinds enige tijd weer eens verse worst. Het was de bedoeling om een worst te maken, van varkensvlees, met salie en gember. In de volle overtuiging dat we nog salie hadden, kocht ik vlees, maalde dat, en kwam er toen pas achter dat dat redelijk essentiele ingredient op was. En de winkels dicht.

Ik improviseerde, door er worst met gember, knoflook en chilipeper van te maken. Ook lekker, maar toch niet waar ik voor ging.

Die avond liet ik de hond uit, en liep de achterbuurvrouw tegen het lijf. We raakten nog even aan de praat over onze gemeenschappelijke noodzaak om op dat moment buiten te zijn (de hond, dus), maar op de een of andere manier kwam het gesprek ook op worst terecht. En toen vertelde ik dus van mijn salie-debacle.

"Had je even langs moeten komen! Heb nog salie in overvloed in de tuin staan!:"

Grmbl!

"Weet je wat? Ik breng je straks wel een plantje!"

En ja hoor, een half uurtje later ging de tuindeur open, en stond achterbuurvrouw er, met een pot. Met verse salie!

En dus is onze kruidenvoorraad een plantje rijker!

Op de foto is een deel te zien, namelijk 2 x baslicum, de salie van de buurvrouw, 2 potjes met wilde aardbei, en een spaanse peperplant. Van die laatste weet ik nier of die het gaat redden. Hij stond binnen helemaal te verleppen, zonder aanwijsbare oorzaak, dus heb ik hem maar buiten gezet, in de hoop dat de warmte en de hoeveelheid zon in die hoek van de tuin voldoende is om hem weer erboven op te helpen. Afwachten, dus…

Fascinerend om te zien, oveirgens: je stopt een zaadje in wat grond, houdt het vochtig en warm, en dan ineens komt er een groen sprietje zijn kopje boven de oppervlakt esteken. Dat hou je zo een paar weken vol, en dan is dat kleine sprietje een grote spriet geworden, en staat je woonkamer ineens vol met grote potten met planten.

Op de moesvensterbank dus.

De eerste tekenen van vruchten beginnen zich al af te tekenen, in dit geval bij de komkommer. In totaal stond de teller gisteravond op een 20-tal bloement, waarvan 7 stuks met niet enkel een bloem, maar ook al een voorzichtige aanzet tot een daadwerkelijk herkenbaar komkommertje. Waar ik nu wel naar benieuwd ben is hoe de plant zich houdt, als de vrucht groter, en dus zwaarder wordt.

Momenteel hangen er nog maar kleine dingetjes in de plant, die met hun geringe gewicht de plant amper beïnvloeden. Maar als er straks een 20 centimeter lang exemplaar aan hangt, dan is dat wellicht een ander verhaal. We zullen zien.

De tomaten beginnen ook serieuze vormen aan te nemen. Zo groot, dat het waarschijnlijk niet lang meer duurt, of ze zullen noodgedwongen naar buiten moeten verhuizen, omdat mijn vrouw graag weer "gewone" dingen in de vensterbank wil zetten..

De planten op de foto rechts, hierboven, zijn overigens 2 verschillende typen: de hoge/lange is een ‘normale’ tomaat (achterin) en de lagere variant (vooraan) zijn 2 pruimtomaat planten.

Toen we vorig jaar voor de eerste maal tomaten hadden geplant, een trostomaat, en daar de eerste vruchten van plukten toen die mooi rood van kleur waren, was het eerste dat opviel de enorme explosie van pure tomatensmaak in je mond. Veel voller, en sterker van smaak, dan de tomaten die je normaliter in de winkel op de hoek koopt. Superlekker! Dus ook met deze hebben we goede hoop!

Enkele maanden geleden kocht ik in Assen ook nog een handvol biologische aardappen. Ik schreef er al eerder over. En die stopte ik dus in de grond.

En, zie daar: ze zijn gegroeid! En flink!

4 stuks aardappelplant groeien er in de bakken in de tuin, die, als het goed is, een paar kilo knollen per stuk kunnen opleveren. Ik verwacht, mits er niets gaat rotten of iets dergelijks, dat ik de investering van €0,42 er wel uit haal.

De planten moeten de komende periode in elk geval gaan groeien. Pas als het loof begint af te sterven is het tijd om de aardappels voorzichtig uit de grond te halen. Ze mogen dan eerst een weekje drogen in de kelder, en dan zijn ze gereed om te eten.

Maar wat ik toch zeker ook ga proberen, is om de aardappel op de dag van oogsten nog te koken. Heel benieuwd of de smaak van zo’n niet-verser-van-het-land-te-krijgen aardappel ook nog een bijzonder resultaat oplevert.

Nieuwe aardappel in extrema.

Nieuwste aardappel?

Of zo…