"Kleine plantjes worden groot" schreef ik de vorige keer. En onderstaande foto’s laten zien dat daar geen woord Spaans bij is!

Wat begon als een zakje met hele kleine zaadjes (basilicum, aardbei) en wat grotere zaden (komkommer, courgette), groeit in een paar weken zomaar uit tot flinke planten, die nu zo’n beetje elke vensterbank in huis bezetten. Geholpen door het warme weer groeit alles als de spreekwoordelijke kool. We moeten ons nu echt bedwingen om niet alles buiten te zetten, want ondanks dat het de afgelopen weken elke dag zonnig en rond de 20 graden is geweest, kan het weer zomaar omslaan, en alle moeite om zeep helpen.

Vooral planten als de paprika en tomaat hebben het nu nog liever even warm. De aardbei maakt het niet zoveel uit. Dus de gewone zijn al naar buiten verhuisd. De wilde aardbei is nog wat te klein, dus die staat nog even binnen.

(En terwijl ik dit schrijf besef ik me dat het lijkt alsof het hier over kinderen gaat… )

Maar de planten groeien dus aardig, en de kleine kweekkasjes zijn dan ook verruilt voor grotere potten. De tomaten (pruim en gewoon) hebben echt forse potten, en de komkommer en courgette hebben zelfs een heel bouwwerk van bamboe gekregen, waar ze met graagte omhoog klimmen. Ik werd overigens gewaarschuwd dat de komkommer tot wel 1.80 meter hoog kan worden, dus dat kan nog wel wat worden de komende weken…

De basilicum heeft inmiddels ook al de grootte gekregen van zo’n potje dat je normaal bij de Aldi of zo koopt. En we hebben dus 3 van die potjes vol. Dat wordt straks heerlijke pesto, lekker op de pasta, en onvergetelijk op de pizza. Verse baslicum rules!

De eerste ervaringen evaluerend kan ik concluderen dat het zelf opkweken van dit soort planten tot nog toe enorm meevalt. Beetje water geven elke dag, beetje lief tegen praten en op tijd verpotten als ze te groot dreigen te worden. Alles bij elkaar een uurtje per week. Meer kan het niet zijn, dat we er nu in investeren.

Wat al wel een mooi pluspunt is, is dat het de kinderen ook nieuwsgierig maakt.

Ik had in een van de plantenbedden buiten ook rucola gezaaid, en die is inmiddels al stevig gegroeid. Dus toen ik er een paar blaadjes uittrok om te proeven, stond mijn dochter van inmiddels 4 al snel naast me, en vroeg nieuwsgierig "Wat is dat, papa? Mag ik dat ook proeven?"

Wetend hoe zeldzaam het is, als een klein kind uit zichzelf iets nieuws wil proeven, liet ik dat natuurlijk niet zomaar voorbijgaan, en plukte ik een paar blaadjes rucola uit de tuin. Glunderend stopte zet het in haar mond. Haar ogen verriedden de oprechte verbazing,w ant het was toch wel heel bijzonder dat je zomaar blaadjes uit de tuin mag opeten, en dat dat dan ook nog lekker is!

Nadat we haar goed op het hart hadden gedrukt, dat ze alleen dingen uit de tuin mag eten, als ze die krijgt van papa of mama, aten we die avond pasta.

En ja hoor: "Mag ik wat van die blaadjes op mijn pasta?"

En die moestuin?

Wordt vervolgd!

Uiteraard!