Een hele poos terug had ik beloofd mijn ervaringen met het bakken van ons eigen brood te delen. Ik zal die belofte de komende tijd inlossen.
Het eerste brood dat ik bakte, was niet zo best. Een massief blok, waarop de omschrijving ‘baksteen’ nog niet eens zo gek ver naast de waarheid was. Lag dat nu aan het gist, de bloem of het bakken? Geen idee, maar ik was wel geintrigeerd. Dus : research!
Het mission-statement: hoe bak je een brood, dat niet alleen lekker smaakt, maar ook een beetje luchtig is. En hoe krijg je die korst knapperig, zonder dat het brood verbrand, of dat je je gehemelte openhaalt?
Google, Arden (Dank u, dank u, dank u!), diverse boeken, Harold McGee, en bakkerswereld.org brachten al snel licht in de duisternis, en ineens begonnen diverse puzzelstukken op hun plaats te vallen. En met die kennis ging ik aan de slag. Bakken. Veel bakken. 2 of 3 keer in de week gaan 3 bakblikken de oven in. Soms volgens beproefd recept (want het tarwe/sesam brood blijkt een favoriet te zijn hier in huis) en soms met wat meer experimenteerdrift. Het resultaat wisselt dus ook nog al eens. Maar na ongeveer een jaar bakken, zijn de broden nu redelijk consistent qua smaak, vormgeving, en eindresultaat.
Wellicht leuk om eens wat ervaringen vast te leggen, en wellicht wat tips te geven hier en daar. Voor het nageslacht, zo u wilt. Ter ‘Leringh ende Vermaeck’. Of zo…
Helaas is het wat veel allemaal voor één enkele post. Dat zou dan een post worden, waar je weliswaar ‘U’ tegen zegt, maar zou ook erg onoverzichtelijk worden. Ik zal het dus verdelen in een serie. Laten we er een brood serie van maken.
Weet je wat: "De week van het zelfgebakken brood!". Beetje zoals mijn eerdere series over pizza, en over eetbloggers.
Ofwel: 7 posts, van simpel tarwebrood, tot wat lastiger brood.
Check dus vanaf a.s. maandag (9 maart) elke dag even dit blog, voor een post over brood bakken met elke dag een recept voor brood!
dat zijn verdraaid fraaie broodjes daar op de foto