Jurgen zei het.

Johannes schreef het.

En wie ben ik dan om deze heren tegen te spreken? En dus maakt ik ‘Le lièvre  a la Royale‘, koninklijke haas. Niet te verwarren met adelijke haas, die van ellende van de botten valt, maar een haas, waarvoor voldoende tijd wordt genomen, flink wat wijn bij gegoten wordt, en die ruimschoots de tijd krijgt, zo gaar als een … Ja, als wát, eigenlijk? Als boter? Een klontje? Een banaan? Laat ik het zo zeggen, dat na een paar uurtjes op het vuur, het vlees letterlijk van de botjes viel. En dat is precies waar ik ook op hoopte.

Ik begon met het klaarzetten van de ingredienten. Ik las het recept nog een keer, maar het stond er écht: 30 teentjes knoflook en 60 sjalotjes.

Als dat maar goed gaat…

Nu had ik geen hele haas, maar slechts 2 bouten. Even herrekenen: een hele haas weegt rond de 2 kilo, mijn poten zaten rond de 500 gram. Dus een kwart van de hoeveelheden had ik nodig. Maar dat zijn nog steeds 8 teentjes en 15 sjalotjes. En dat voor 2 boutjes. Hieronder het oorspronkelijke recept, gedistilleerd uit de oorspronkelijke tekst. Pas het aan naar behoefte, zou ik zeggen.

Het recept is overigens wat vaag, aangaande het wel of niet snijden van de knoflook en sjalotjes in eerste instantie. Ik heb ze dus maar ongesneden in de pan gemikt, hopende op een goede afloop. Aangezien het na een paar uurtjes pruttelen uitgedrukt moet worden in een zeef, leek het me niet vreselijk veel toe doen of alles netjes gesneden was.

Aangaande die knoflook, overigens: er gaat nogal wat in, maar het overheerst gelukkig niet. Het blijft binnen de perken uiteindelijk, al is het wel aanwezig in de smaak.

Het eind-resultaat van het recept is een stoofpotje, van hazenvlees dat weliswaar wat droog was, in een heerlijk aromatische, wat zoete saus, maar heel erg lekker smaakte in elk geval.

Ik at er overigens boerenkool-stamppot bij. Vrouwlief blijkt namelijk tóch niet zo wild van wild te zijn, al gaf ze na het proeven wel toe "Het begint te wennen…". Er is dus nog hoop! Maar terwijl ik dus de ‘koninklijke’ tot me nam, aten mijn vrouw en kinderen dus gewoon burgerlijke stamppot met worst en spekjes. Ach, moet kunnen anno 2009, nietwaar?

Ingredienten

• 1 haas, inclusief hart, lever, longen en wat bloed
• 4 uien met 1 kruidnagel erin
• 25 - 40 gram zeer dunne spekreepjes
• 125 gram vetspek
• paar wortels julienne
• 30 teentjes knoflook
• 60 sjalotjes of een bos fijngesneden prei
• 1 laurierblad
• takje thijm of snufje droge thijm
• 25 cc rode wijn azijn
• scheutje cognac
• 1,5 fles rode wijn
• peper en zout

Bereiding

De pan invetten met boter, en een paar spekreepjes op de bodem leggen. Daarop de haas. Daarop weer spekreepjes. Dan de ui, de wortel, 20 teentjes knoflook en 40 sjalotjes erbij, tesamen met het laurierblad, de tijm, de wijnazijn en rode wijn. Op smaak maken met peper en zout. Dit geheel ca. 3 uurtjes laten stoven op zeer laag vuur.

In de tussentijd: snij het vetspek, het hart, de lever en de longen, 10 partjes knoflook en 20 sjalotjes zo klein mogelijk (vooral knoflook en sjalot zo fijn mogelijk).

Haal de haas uit de pan, en zeef het kookvocht. Druk alles goed uit, maar wrijf het niet door de zeef heen. Vang het vocht op, en voeg hieraan de fijngesneden ingredienten uit de vorige stap aan toe, tesamen met de haas. Laat dit geheel nog eens 1,5 uur stoven. Schep dan zoveel mogelijk vet van de saus af.

Haal zoveel mogelijk botjes uit de pan, en bind de saus met het bloed, en een scheutje cognac. Ik had helaas geen bloed meer en ook geen longen, dus ik bond de saus met wat allesbinder, en liet de longen achterwege. Lever en hart had ik echter wel erbij en die zijn dan ook in de saus gegaan.

Lekker! Aanrader!