Afgelopen zondag at ik een van de lekkerste pizza’s die ik de laatste maanden thuis heb gebakken.

Mijn vrouw had namelijk voorgesteld dat we pizza zouden eten, een 2-wekelijks ritueel hier in huize Kokend Water. Dochterlief maak je altijd blij met een pizza met ham, brie, peer, en wat versgemalen peper (ja ja, een kleuter met culinaire aspiraties!) en zonemans vind de korst het allerlekkerst.

Mijn vrouw weet de combi van brie met peer ook zeer te waarderen, en belegt haar halve pizza daar dan mee. De andere helft wordt belegd met wat we voor het gemak maar simpelweg ‘pittig gehakt’  hebben gedoopt: 200 gram rundergehakt, rul gebakken met een gesnipperd uitje, en een ruime hoeveelheid tabasco, sambal, chili- en cayennepeper. Afgemaakt met jalapeño-pepers, voor nog wat scherpte ("Nóg meer?" Ja, nog meer!) en een lekker fris zuurtje.

Normaal zou ik mijn eigen pizza beleggen met wat spek, maïs, pepertjes, champignon en ui, maar dit keer had ik zin in wat anders. Op zoek naar inspiratie sloeg ik de lijst van de plaatselijke pizzeria maar over. Dat was niet waar ik naar op zoek was. Ik was echt op zoek naar iets anders. Een combinatie waar ik nog niet eerder aan gedacht had.

Uit de kast pakte ik Jamie’s Italie. Een boek waar ik nog niet veel uit gemaakt heb, en eerlijk gezegd ook niet zo gek veel leuke dingen in vind staan. Maar ja, hij staat nu eenmaal in de kast. En ook voor Jamie geldt, dat als je een boek maakt over Italie, dat je dan niet om de pizza heen kunt. Hij geeft dan ook een stuk of 10 varianten, waaronder de margharita en de marinara, maar ook wat originelere combinaties.

En laat nu net ééntje daarvan me onmiddelijk aanspreken…

Een pizza, met ’slow roasted pork’.

Slow-food meets fast-food. Briljant!

Stukje varkensvlees gehaald, ingekerfd en ingewreven met venkelzaad en olijfolie. Paar uur in een hete oven en klaar. Nieuwsgierig proefde ik even van het vlees. De frisse, anijsachtige smaak van het venkelzaad combineert super met het varkensvlees!

’s Avonds maakte ik de pizza’s. Na een paar minuten in de hete oven was hij klaar. Beetje rucola erover, en aan tafel.

Ondanks het feit dat de pizza eigenlijk met tallegio zou moeten worden gemaakt (tallegio kopen in een Drenths dorpje met 1500 inwoners is een op voorhand verloren zaak….), en ik in plaats daarvan brie heb gebruikt, kan ik maar één ding concluderen: briljante combinatie!

Ik heb in de afgelopen jaren heel wat pizza’s gemaakt, maar dit is er echt eentje geweest die met stip de top 3 van lekkerste pizza’s binnenknalt! Kortom: een blijvertje, die ik snel weer zal maken!

Ingredienten

• Pizzadeeg
• Tomatenbasissaus
• 150 gram varkensvlees, bv. fricandeau
• Geraspte kaas
• ui, in ringen gesneden
• Brie
• Rucola
• Oregano
• Venkelzaad
• Peper&zout
• Olijolie

Bereiding

Kerf het vlees in met een scherp mes. Plet het venkelzaad in de vijzel tot het poederachtig is. Wrijf het vlees in, met het zaad, peper, zout en olijfolie. Leg in een ovenschaal, en rooster gedurende 2 uur, in een oven van 170 graden. Keer het vlees af en toe, zodat het aan alle kanten gelijkmatig geroosterd wordt.

Maak een pizzabodem en bestrijk deze met tomatensaus. Bestrooi ruim met geraspte kaas. Leg hierop de uien. Snij het vlees in plakken, en verdeel over de bodem. Verdeel ook wat plakken brie over de bodem, en strooi als laatste wat oregano over de pizza.

Bakken in de oven. Liefst op een pizzasteen, op de hoogste stand, en anders op een bakplaat, tot deze lekker bruin is, en de kaas gesmolten.

Leg de pizza op een bord, en verdeel er wat verse rucola over.