|
Dec
02
|
Na het eerste succes kon het natuurlijk niet lang uitblijven: er zou worst gemaakt worden.
Dus de gang naar de slager gemaakt, en op advies van Jurgen de slager gevraagd om een procereurstuk. Dit keer geen vreemde blikken meer als reactie op mijn vraag. Blijkbaar kennen ze me nu een beetje. Hopelijk niet onder de kop ‘lokale dorspgekken’, maar als meer dan bovengemiddeld geinterresseerde consument, a.k.a. part-time worstendraaier.
Het idee dit keer was een Italiaanse worst te maken. Mijn onuitputtelijke bron van informatie, door anderen ook wel Google genaamd, verschafte mij het benodigde inzicht, in welke kruiden daarvoor in aanmerking komen.
Venkelzaad blijkt in Italiaanse worsten dan toch het meest voorkomende kruid te zijn. Het toeval wil dat ik dat al in huis had. Geen idee welk gerecht ik voor ogen had toen ik het meenam, maar goed, we hádden het, en daar gaat het om.
Het principe van worstmaken met de Porkert is vrij eenvoudig: vlees in grove stukken snijden, aanvriezen, malen, kruiden en mengen, nogmaals koelen, en weer met behulp van de Porkert het een en ander in de voor dat doel aangeschafte varkensdarm persen. Kind kan de worst maken.
En zo stond ik aan het eind van de bewuste zondag-namiddag weer met ruim anderhalve meter worst. Verdeeld in 3 porties, en hup, de diepvries in met 2/3e, en de rest voor vanavond.
Ik had dus een Italiaanse worst gemaakt. En wat is er nu meer Italiaans dan pasta?
Grote pan water opgezet, voor de spaghetti. Uit de kelder een pot basis-tomatensaus (multi-inzetbaar, ook voor al uw pizza’s!) en wat groente bij elkaar gesprokkeld, uit de voorraadkast, diepvries, koelkast en tussen de uien.
Conclusie: lekkere worst, prima smaak, maar de structuur nog iets te los. Misschien nog een tweede keer malen, om het gehakt wat fijner te krijgen? Of moet er nog iets meer paneermeel of andere vulling door? Ben er nog niet achter, maar dat is slechts een kwestie van tijd…
Ingredienten
Bereiding
Fruit de ui met de rode wijn azijn, op laag vuur, tot ze mooi bruin zijn. De azijn zorgt ervoor dat de uitjes lekker zoet worden.
Snij het vlees klein, en vries een uurtje in. Eventueel kun je voor het vriezen al kruiden toevoegen, maar dat kan uiteraard ook na het vermalen nog. Maal na het vriezen het vlees met de vleesmolen klein, en meng met de wijn, paneermeel, en de kruiden, voorzover je dat nog niet gedaan hebt. Met het worstopzetstuk de worst vullen. Verdeel de lange worst in kleinere worsten, en leg een half uurtje in de koelkast, tot de darm niet meer plakt.
Zet een pan water op het vuur, en kook hierin de pasta ‘al dente‘. Roerbak de groenten op hoog vuur, tot ze beetgaar zijn. Zet het vuur lager, en voeg de tomaten-saus toe. Breng op smaak met peper, zout en eventueel nog wat kruiden naar keuze.
Lekker, met een glas van de wijn waarmee je de worst ook hebt gemaakt.
Mijn vader gebruikte in zijn slagerij brood in plaats van paneermeel. Dat liet hij eerst weken in wat melk (niet te veel). Misschien kun je dit ook in de wijn weken die je al gebruikt? En je moest ook voldoende (maar niet te veel) vet in de worst doen om die goed te krijgen van structuur.
Het vet in deze worst komt van het spek. Dat zat op zich wel goed, qua verhouding. Moet ook niet te vet worden, immers.
Ik zal eens proberen of het met (wit?)brood ook gaat. Lijkt me ook erg lekker. Bedankt voor de tip in elk geval!
Goed mengen na het malen en het mengsel heel koud houden. Dan krijg je een betere binding van het vlees.
Ondertussen een recept gevonden in een boek voor slagers:
Varkensvlees en spek, 2/3 mager en 1/3 vet in blokjes van 3 cm snijden en 24 uur koelen. Malen en mengen met 30 g zout en 2 g peper per kg. Na het mengen goed aandrukken in een platte schaal en weer 24 u koelen. Zonder te kneden in de vulbus doen en vast afvullen in varkensdarmen.
Het vlees moet voor de verwerking door en door gekoeld zijn, terwijl er ook geen zacht spek mag gebruikt worden, maar taai spek of buikspek. Ook mag het deeg tijdens het mengen niet gewreven worden, maar moet het met de vuisten worden doorgestoten tot het een gelijkmatige verdeling van mager en vet vertoont en goed gebonden is.
30 gram zout lijkt wel vrij veel voor de worst. Klinkt eerder als een droge worst-recept. Volgens mij is voor verse worst 20 gram zout per kilo al voldoende.
Maar met dat zachte versus harde spek zal ik eens experimenteren… Dank daarvoor!
Tja, een recept uit 1960… Ik zou persoonlijk zelfs voor 12 à 15 g zout opteren. En een weinig nootmuskaat.
Als je uitgaat van 6 gr. per persoon per dag, en een volwassene eet 150 gram worst, dan kom je schat ik uit op ca. 1,5 gram per worst (omdat je anders over die 6 gram heen schiet), en dus op 10-12 gram per kilo vlees.
Aan de andere kant moet ook eerst maar eens bewezen worden dat zout slecht voor je is…