In een groen-groen-groen-groen knolle-knolle-land
Daar zaten 2 haasjes heel parmant

En toen kwam mijn buurman dus langs.

En die is jager.

En schiet ook wel eens raak.

Afgelopen zaterdag avond werd bij ons op het raam geklopt.  Best hard geklopt, eigenlijk. Even later stond een man binnen, met een snor, een baard, en het haar bedekt met een hoofddeksel. Mooi pak aan, ook.

Dat pak was alleen niet rood, maar groen. Het was dus niet de Goedheiligman. Het was de Goed-buurman.

In zijn rechterhand een plastic zak van de C1000. Eruit staken 4 poten. Nou ja, ook weer niet. Feitelijk was het niet veel meer dan een stukje bot dat uit de zak stak. Een nogal stevige geur, om het maar eens eufemistisch uit te drukken, verspreidde zich door de woonkamer. "Tja, dat is normaal bij wild." lichtte hij toe, nadat mijn vrouw even twijfelde of ze nu met een hand voor de mond de kamer zou verlaten, of dat ze de buurman zou bedanken voor de hazen.

Want die zaten dus in die zak.

2 ex-hazen.

Eerder op de dag door buurjagerman geschoten, en zojuist gevild, en schoongemaakt. Het enige dat ik nog hoefde te doen, was ze portioneren, en in te vriezen. Ik had het nog met hem erover gehad een paar dagen eerder, maar had het niet zo snel verwacht. Dus ik stond wel even te kijken. Veel ervaring met wild, anders dan het eten ervan, heb ik nog niet. Dus het portioneren zou nog best eens tegen kunnen gaan vallen.

Een beetje onwennig pakte ik een uurtje of zo later een schone snijplank, een scherp mes, en de eerste van de beide dieren. Na een paar keer het karkas rondgedraaid te hebben, om een aanvalsplan te vormen, besloot ik de stoute schoenen aan te trekken, en zette het mes in de eerste bout.

Een vreemde ervaring, snijden in een herkenbaar stuk vlees. Bij het zien van een kipfiletje of biefstukje is de link naar de herkomst natuurlijk niet zo snel gelegd. Althans, als ik dat bij de slager zie liggen, heb ik niet direct een koe voor ogen. In dit geval moest ik even een knop in mijn hoofd omzetten, en beelden van 2 dartelende hazen loskoppelen van de stukken vlees op mijn aanrecht.

Dat snijden viel nog niet mee. Ik ben niet zo bekend met de anatomie van een haas, om te weten waar nu precies het scharnierpunt van de heupjes zit. Dat leek me namelijk de meest logische plek om de achterpoot te scheiden van het lijf. Na een wat onzekere start, wat geprik, getwijfel, en enkele snedes, die achteraf helemaal niet juist bleken, had ik de eerste poot toch eraf.

De tweede poot ging al wat sneller, en na het uitsnijden van de hazenrug, de voorpoten, en de rest van het bruikbare vlees, vulde ik de eerste diepvrieszakken. De tweede haas ging een stuk sneller en eenvoudiger. Het gevoel van snijden in een dier verdween overigens net zo snel, als dat ik ze in stukken sneed. Hoe minder herkenbaar als dier, des te eenvoudiger bleek het, het geheel te zien als "avondeten!".

De opbrengst in de vriezer:
4 hazenbouten
4 hazenrug-filets
3 voorpoten (een was helaas verbrijzeld door een schot hagel…)
een paar honderd gram vlees van diverse plekken van het beest.

Het plan:
1 hazenpeper (van 2 hazenbouten)
1 hazenragôut (van de losse stukken vlees)
2 rugfilets met een cranberry saus
2 rugfilets met een chocolade saus

En voor de rest van de delen moet ik nog wat verzinnen. Maar met een heel internet als inspiratiebron, en diverse sites die momenteel seizoensgebonden recepten publiceren, waaronder een hoop wild, zal dat geen probleem zijn.

Wordt derhalve vervolgd…