Zondagmorgen. Half acht. "Páápáá!!" klinkt het vanaf de slaapkamer naast de onze. Eva is wakker. Zoveel is wel duidelijk. Ik sta op, en ga even naar haar toe. Ze wil even naar het toilet. Daarna kruip ik nog even terug in bed. Lekker, onder een nog warm dekbed. "Laten we vandaag iets leuks gaan doen!" zegt mijn vrouw. "Er is een rommelmarkt in Assen. Daar wil ik wel even naar toe!".

Zo rond de klok van elf uur rijden we de parkeerplaats op. Het is er best druk. De eerste mensen komen de hal alweer uit, met hun vondsten, aanwinsten en koopjes die voor de één prullaria zijn, en voor de ander een reden om een goed weekend te hebben. Altijd leuk om even te neuzen op zo’n markt.

Voornaamste doel vandaag: speelgoed!

Playmobil voor mijn dochter. Iets van Bob de Bouwer voor mijn zoon. En, wie weet, lopen we ook nog ergens tegenaan voor papa of mama. Iets voor in de keuken misschien?

Op een kleedje lag hij er. Beetje stoffig. Duidelijk tijd voor een goede schoonmaakbeurt, maar technisch in prima staat.

"Moet ‘ie kosten?" vraag ik. "6,50!". "Voor 5 neem ik hem mee!". "Is goed!".

Als ik hem oppak, valt me op dat hij zwaarder is dan ik verwachtte. Een paar kilo weegt hij wel. Hij is ook niet echt mooi strak. Je ziet dat het een degelijk product is, dat wel, maar het is geen toonbeeld van gladde vormgeving. Hij is eerder wat grof. Maar dat is slechts buitenkant natuurlijk, en eigenlijk ook niet zo belangrijk. Wat hij dóet en wat je ermee kúnt, dáár gaat het immers om. En daar waren veel mensen al bijzonder lyrisch over.

Ik had hem ook wel nieuw kunnen kopen, maar ach, de verzendkosten voor een nieuwe zijn al hoger dan wat ik nu voor het hele ding heb betaald. En hij is van ijzer, dus na een grondige beurt kan hij er nog jaren tegenaan.

Thuis heb ik hem dus eerst eens goed schoongemaakt. Sopje gemaakt. Uitelkaar gehaald. En schrobben maar! En dat was ook nodig, blijkt! Het water is vies als ik klaar ben. Er kwam meer vanaf dan ik had verwacht, en hij lijkt schoon. Maar ik neem het zeker voor het onzekere, en zet een grote ketel water op het vuur. De metalen delen in het water en een minuutje of 5 laten koken. Het water is weer vies, dus dit koken was geen overbodige luxe. En blijkbaar maakt schrobben en boenen ook niet helemaal schoon. Nogmaals water op het vuur, en weer 5 minuten koken. Het water blijift nu vrijwel schoon.

Ik inspecteer hem nog één keer grondig, en zie geen achtergebleven resten, vuiligheid of andere vreemde zaken. Mooi! Klaar voor het eerste gebruik.

Nu eerst maar eens goed inlezen, en eens bij de lokale slager informeren naar darm, en straks een gehaktbal, van eigengedraaid gehakt!

Mijn weekend was dus ook geslaagd!