Een tijdje terug plaatste ik  een berichtje over Marco Pierre White en koken met Knorr. Ik verbaasde me daarin dat op advies van een 3-sterren kok at een mooi stuk vlees ingewreven wordt met een pasta van een Knorr bouillon blokje en olijfolie.

Dat van die olijfolie snap ik: je smeert het vlees in met olijfolie, laat een pan heet worden, en legt het vlees erin. Zou je de pan heetmaken mét olie, dan verbrandt de olie, en krijgt het vlees een frituursmaakje. Klinkt logisch, en dat is het ook.

Maar dat bouillonblokje, he…

In de commentaren daagde Robin me uit. "Doe eens testen?" schreef hij. Wie de schoen past, trekke hem aan, dan maar.

Ik kocht bij een lokale boer 2 mooie entrecotes. EKO-vlees, dus biologisch. Nederlands rundvlees, in Nederland geslacht.  Ik liet het vlees op kamertemperatuur komen, en bestrooide 1 stuk met enkel peper, zout, en olijfolie, en maakte voor de ander het papje, en smeerde het vlees daarmee in.

Hte linkerstukje is ingesmeerd met de pasta, de rechter met zout en versgemalen peper. Nog geen verschillen te zien. Wel dat het vetrandje voor mij persoonlijk nog wel iets dikker had gemogen. Maar goed, ik ben niet de slager…

Ik verhitte 2 gelijke pannen, op gelijke pitten, en ongeveer gelijke hitte. Toen de pannen mooi heet waren, heb ik beide stukjes vlees erin gelegd. 2 tot 2,5 minuut per kant gebakken, en nog een paar minuten op een bordje laten rusten. Dat gaf meteen mooi de gelegenheid voor een foto.

Wederom links de Knorr-steak, en rechts de klassieker. Amper verschil. Subtiel verschil wellicht, is dat de Knorr variant wat gecarameliseerder lijkt. Maar dat verschil is dermate klein, dat het wat mij betref tte verwaarlozen is.

Een uurtje eerder had ik een kleine kilo Roseval aardappelen in kwarten gesneden, en,  besprenkeld met wat olijfolie, peper, zout en rozemarijn in een grote braadschaal in de oven geplaatst. 175 graden, en af en toe omscheppen. Na een uurtje waren ze mooi goudbruin en gaar. Stiekem even proeven, uiteraard. Superlekker!

Dan het moment van de waarheid: zou het uitmaken?

In eerste instantie viel me op de vleessmaak op. Bij beiden. Prima vlees, goed op smaak, en lekker mals. Ook lekker sappig. En dat heeft niets te maken met "dichtschroeien", maar dat had ik al eens uitgelegd…

Een hap van de een, gevolgd door een hap van de ander. En nog eens, en nog eens…

Het verschil is niet zo groot als ik had verwacht. Subtiel zelfs. Ik had verwacht dat de smaak van het bouillonblokje de smaak van het vlees zou overstemmen, en dat je alleen dat zou proeven. Maar dat blijkt dus mee te vallen. En eigenlijk, ja, ik durf het haast niet toe te geven: het is best lekker.

Sterker nog: ik ben geneigd het met hem eens te zijn. Er mist wat peper, maar zeker geen smaak. Het geeft een licht zoete smaak, met wat meer verdieping erin. De smaak van het vlees wordt niet overstemd, en dat is eigenlijk het belangrijkste. Want dat zou het meest zonde zijn.

En dat had ik niet verwacht. Ik begon hier wat sceptisch aan, en verwachtte het "gewone" vlees lekkerder te vinden. Maar niet dus. Geen wereld van verschil, maar zeker de moeite waard, om dit in nog eens te proberen, met bijvoorbeeld een biefstuk. Of waarom niet met een kipfilet? Dan wel even insmeren met kippenbouillonblokjespasta!

En voor de volledigheid: de Knorr-tabletjes bevatten geen e621, dus daar zal het niet aan hebben gelegen…