Foreign visitors: a translation of this article is available here!

De kleurrijke truien en de grote bril. Het enthousiasme. De haast kinderlijke verbaasdheid over een handig hulpmiddeltje. En natuurlijk de gevleugelde, onvergetelijke uitspraak "It’s amazing, Mike!". Het programma werd verguisd door de critici, en de hemel ingeprezen door de studenten van die tijd.

Even om de herinnering weer tot leven te wekken:

 En waarom begin ik hierover? Nou, ik heb mijn eigen ‘Amazing discovery’!!

Ik schreef er een paar weken geleden al een stukje over, en inmiddels zijn we een stuk of 15 pizza’s verder, en kan ik uit enige ervaring putten, om objectief te stellen dat ik het een super-ding vind! Ik maak mijn pizza’s volgens de Napoletaanse wijze. Dat wil zeggen: een vrij vochtig deeg, van bloem, gist, olie, zout en water. Daarop lekkere ingredienten, en bakken in onze pizza-oven, op een temperatuur van een graad of 400 Celcius.

Het deeg is geen probleem. De temperatuur ook niet. Maar hoe krijg je die pizza gemakkelijk van je werkblad, naar de steen in de oven? Dat was altijd een gehannes.

Bij de oven zat een hulpmiddel: een schijf, door midden gezaagd. Je moet daarbij de 2 helften neerleggen, de bodem erop leggen, en dan beleggen. Dan met behulp van de 2 delen naar de oven toe, en beide helften eronder vandaan trekken. Werkt wel aardig, maar echt handig is niet, want de bodem blijft nog regelmatig hangen aan de schijven.

Toen zelf maar een pizzaschep gemaakt. Gewoon een houten triplex plaatje, met een handvat eraan. Werkte al wat beter. Maar ook niet vlekkeloos, of zonder moeite. Nu was het weer het gedoe met maisgries die je eerst op de schep moet strooien, om te voorkomen dat je pizza blijft plakken aan de schep, met als gevolg dat alleen de ingredienten de pizza-steen bereiken, en dus je pizza totaal verknalt.

Enter: de Superpeel:

In feite niet meer dan een plat stuk hout, met een gleuf erin, en een stuk canvas, dat er als een soort lopende band omheen rolt.

Ik had de Superpeel besteld, via internet. Na contact met de eigenaar van de website, en tevens bedenker van de schep, heb ik de bestelling geplaatst. Verzendkosten naar Europa waren vrij stevig, maar ja, volgens de verkoper waren dat de daadwerkelijke kosten die de US Postal Service rekent, en moet hij die wel gewoon doorberekenen. Dus toch maar besteld. Na ongeveer 1,5 week bracht de postbode het pakketje aan onze deur. Een best forse doos.

Uiteraard direct uitgepakt en aan een inspectie onderworpen. Het hout is mooi glad afgewerkt, en behandeld met een soort sealer, die ervoor zorgt dat niets in het hout kan trekken. Het stuk stof, bestaat uit een mix van polyester en katoen, en is mooi sterk. Ik had voor de zekerheid nog een tweede stuk stof mee besteld; voor die $5,- extra, leek me dat wel verstandig.

Het principe is eigenlijk vrij eenvoudig: de stof werkt als een soort lopende band, waarop je de pizza schuift. De ‘peel’ zelf schuift zich dan heel makkelijk onder de pizza, waarbij je de stof tegenhoudt, met een houtje dat er ook in geklemd zit. Dat houtje hou je met 1 hand op dezelfde plaats, en met de ander schuif je de peel eronder. Een filmpje kan het denk ik wat beter uitleggen:

Een paar dagen later had ik het deeg gemaakt voor de pizza’s. Zoals beschreven in de handleiding heb ik eerst de stof ingewreven met bloem, om te zorgen dat er niets aan blijft plakken. Mijn bodem vervolgens gemaakt, saus erover, kaas, en allemaal lekkere ingredienten. En dan: het moment van de waarheid!

Wow!

Kan het niet beter uitdrukken! Voorheen ging het nogal eens mis als ik de pizza in de oven wilde doen, maar met de Superpeel is dat supersimpel! Geen gedonder meer met champigons die ervanaf vallen, of dat eerst het beleg en dan pas de bodem op de plaat belandt, maar gewoon keurig, volledig onder controle, die pizza op de steen.

"Sometimes it takes a genius to find the simple things among all the noise."

Wat mij betreft is het idee achter de Superpeel briljant in zijn eenvoud. En ideaal voor mijn "probleem".

De conclusie: het is door de verzendkosten naar Europa een wat prijzige aanschaf. Maar door de lage dollar (€1,- is ongeveer $1,50 waard), en het feit dat wij toch wel 1 keer in de week pizza eten, kon ik het voor mezelf wel goedpraten, om omgerekend €45,- uit te geven aan een pizzaschep.

Ofwel: als je graag bakt (en niet alleen pizza, maar ook ander onhandelbaar nat deeg, zoals ciabatta’s!), dan is het een regelrechte aanrader! Mijn eigen ‘ Amazing discovery’!

The colorful sweaters and the large glasses. The enthusiasm. The almost childlike amazement, over a handy little tool. And ofcourse the unforgettable tagline "It’s amazing, Mike!". The show was bashed by critics, and praised by students of the era.

To revive the memories of long gone:

Why this post? Well, I’ve found my very own ‘Amazing discovery’!!

I wrote about it, a couple of weeks ago, and since then, we are about 15 pizza’s down the line. And from hands-on experience, I can objectively say that it amazes me! I tend to make my pizza’s in the Napel’s way. In essence: a wet dough, consisting of flour, yeast, oil, salt and water. Combine that with good ingredients, and baked in our pizza-oven, at about 400 degrees centigrade.

The dough is not a problem. The temperature isn’t as wel. But how to get that pizza from the counter to the oven-stone easily? That was always a bigger issue.

The oven came with a tool: a disc, cut in half, made of plywood. You have to place the two halves on the counter, place your pizza-dough on it, and lasttly put on all ingredients. Then, by using the 2 parts, you transfer the dough to the stone, and pull the halves from underneath the crust. It sort of works, but is not ideal, because the dough still sticks to the peel, sometimes.

After that, I made my own pizzapeel. Just a simple, ordinary wooden board, with a handle. Worked better. But also, not without flaws, or without effort. In this case, I needed to use cornwheat, applied to the peel, before putting the dough on it, to prevent from sticking, which in itself cost me a couple of pizza’s, whereas the ingredients would reach the pizza-stone, but the dough got stuck to the peel.

Enter: the Superpeel:

In essence, nothing more than a piece of flat woord, with a hole in it, and a piece of cloth, which wraps around, kind of like a conveyor belt.

I ordered the Superpeel, through the internet. After initial contact with the owner of the site, who also invented the peel, I odered one for myself. Postage to Europe was a bit steep, but the seller assured me that that was due to the charges made by the US Postal Service. He had no choice but to charge the customer the same. So, I went ahead and ordered one. After about a week and a half, the mailman knocked on our door. He had a package. Quite a large package, actually.

Of course, the first thing I did, was unpacking, and get a closer look. Nicely finished wood, smooth surface, and treated with a sealant, which prevents stains and fluids getting into the wood. The cloth, a mixture of polyester and cotton, is nice and strong. Just to be sure, I ordered a second cloth along with the peel; for an extra $5,-, that sounded like the smart option.

The idea behind the peel is actually quite simple: the cloth acts like a conveyor belt, on which the pizza rests. The peel itself slides ver easily underneath the crust, by holding the cloth, with a little piece of wood clamped in the cloth. Keep the little piece of wood in the same place using the one hand, and slide peel under your pizza, using the other hand. Hmmm, maybe a little clip explains it better, tha a few words:

A few days later I made dough for pizza’s. As prescribed in the manual, I dusted  the cloth with flour beforehand, to keep the dough from sticking to it. Made the curst, added sauce, cheese and all sorts of nice ingredients. Next: the moment of truth!

Wow!

Can’t express it any better! Previously I occasionally made a mess of it, while putting the pizza in the oven, but with the Superpeel it’s super-simple! No more messing about with mushrooms falling of, or first landing the toppings and then the dough on the stone, but instead just plain and simple, with total ease and control, getting the pizza onto the stone.

"Sometimes it takes a genius to find the simple things among all the noise."

As far as I’m concerned the idea of the Superpeel is as brilliant as it is simple. And the perfect solution for my "problem".

Conclusion: the posting to Europe makes it a bit of a pricy item, but because of the current exchange rate between the dollar and the euro (€1,- is about $1,50), plus the fact that we eat pizza almost every week, I was able to convince myself, and spend €45,- (about $69,- ; $32,- for the peel and $37,- for posting) on a pizzapeel.

So: if you like to bake (and not just pizza, but also any other wet, unmanageble dough, like ciabatta), I can whole heartedly recommend the Superpeel. My very own ‘Amazing discovery’ !