En toen was het na een periode van 8 maanden ineens rustig op het blog.

Vandaar even een teken van leven van de auteur. Het blog is niet aan mijn interesse ontsnapt, en ook zeker niet een stille dood gestorven. Alleen mijn overige bezigheden in privé en zakelijke tijd slokken teveel tijd op, om op dit moment elke paar dagen iets te posten. Zo lagen er nog wat klussen in huis (o.a. het isoleren van de zolder) en begin ik op 1 mei bij een nieuwe werkgever. Wat dus automatisch inhoudt dat ik e.e.a. bij mijn huidige werkgever nog moet afronden. En lijdt ik accuut aan een gevalltje chronisch Gronings tijdgebrek, en gaat het even niet zo hard met het kokkerellen.

Wel gaat het bakken van brood nog steeds gewoon door, en leer ik daar ook elke keer weer van. De laatste serie broden bijvoorbeeld was toch weer beter dan die daarvoor. Mooier gerezen, beter van smaak, en mooier gebakken. Ik zal in de loop van de komende week nog een bericht plaatsen met wat observeringen van de afgelopen baksels. Onder andere dan wat een korst knapperig maakt, of conventioneel of hetelucht beter is, en nog wat combinaties qua meel die ik heb gemaakt.

Ook ga ik binnenkort een dubbelblind test uitvoeren om te bepalen wat lekkerder is: Lassie risotto, of klassieke risotto van Arborio rijst. Gewoon, zonder vooroordelen proeven, en oordelen. Uiteraard komt daarvan een verslagje op het blog.

Tot die tijd laat ik jullie, trouwe lezers (want afgaande op wat ik op Google Analytics zie, heb ik lezers! ), niet met lege handen achter. Geen recept dit keer, maar wel een paar mooie links, om de komende tijd wat te lezen te hebben!

Waiter Rant
Khymos
Bakkerswereld

En nog eentje voor de IT-ers onder ons (heeft niets met koken te maken, maar persoonlijk vind ik het een fantastische site!): Worse than failure!

"Geef ons heden ons dagelijk brood".

Een zin uit een bekende tekst. De laatste tijden ook wel redelijk actueel bij ons thuis. Want de afgelopen weken ben ik bezig geweest ons dagelijkse brood te bakken. Dus niet meer het beruchte supermarkt brood (dat weliswaar sterk is verbeterd de afgelopen jaren, maar toch..), maar zelfgekneed, gebakken en gesneden brood.

Het basisrecept is in grote lijnen telkes gelijk. Maar variatie is heel eenvoudig, door er allerlei dingen door te gooien. Favoriet hier in huis is bijvoorbeeld het sesambrood. 500 gram tarwebloem, 50 gram sesamzaad door de bloem heen, en de bovenkant van het brood ook ruimschoots bedekt met een laagje sesamzaadjes. Erg lekker met kaas!

Persoonlijk hou ik ook van brood "met pitjes". Grof volkoren, of meergranen, of gewoon bloem waar zonnebloempitten, pijnboompitten of lijnzaad doorheen zit. Speltbrood is ook erg lekker, alleen levert dat vaak een vrij massief brood op, dus dat meng ik half-om-half met tarwebloem.

En zo kan het gebeuren dat ik om 18:00 het deeg maak, en dat om 19:30 in de bakvorm doe, om 20:30 in de oven, en dat het hele huis rond 21:00 naar een bakkerij ruikt. Heerlijke geuren, die mijn vrouw telkens weer verleiden om het kapje van het versgebakken brood te snijden; het nog warme sneetje besmeren met boter (die dan dus ook een beetje smelt) en dan chocoladehagelslag erover. Kan geen snoepgoed tegenop!

Ingrediënten
500 gr meel
280 - 320 gr water
12 gr droge gist
8 gr zout
4 gr suiker
75 gr zaadjes, pitjes, nootjes o.i.d. naar keuze

Bereiding
Neem voor volkoren meel 280 gr water en voor tarwebloem 320 gr.

Meng het zout met het water en roer goed tot het zout is opgelost. Gist heeft namelijk een hekel aan zoutkristallen, en gaat erdoor dood.

Meng de rest van de droge ingredienten. Voeg 50 gram van de zaadjes of pitjes toe, en bewaar de rest voor decoratie. Voeg het water toe, en kneed op een werkblad er een soepele bal deeg van.

Doe in een licht ingevette kom, en zet afgedekt met folie of een handdoek op een tochtvrije plaats. Laat ca. 1-1,5 uur rijzen.

Haal het deeg uit de kom, en kneed tot een platte schijf. Vouw de zijkant naar binnen, zodat je een wat langwerpige lap deeg overhoudt. Rol de lap op.

Strooi de rest van de zaadjes/pitjes op het werkblad, en rol de deegrol met zijn toekomstige bovenkant erdoor, zodat de zaadjes goed in het deeg zitten.

Leg de deegrol met de naad naar beneden in een ingevette broodvorm. Snij eventueel de bovenkant diep in (tot ongeveer 1 cm van de bodem; wees gerust: het gaat wel weer dicht tijdens het rijzen!), bedek en zet weer weg voor ongeveer 1 uur.

Verwam de oven voor op 200 graden, en bak af in ca. 30-35 minuten. Het brood is gaar als je op de onderkant klopt, en het klinkt hol.

Op de eerste plaats even een bedankje aan Karin!

Zij had op verzoek van de fabrikant de Toppers van Silvo geprobeerd. Uit de serie van 9 pakjes, met daarin een mengsel van kruiden, (gedroogde) vruchten en peper & zout, had zij er 7 geprobeerd. Lees hier hoe dat beviel.

In de comments echter de uitnodiging van Karin om de overgebleven zakjes te proberen.

Gemailed, en op een mooie dag lag er in mijn brievenbus een enveloppe, met daarin 2 pakjes van Silvo, en een post-it van Karin (die post-it heb ik nu in ons exemplaar van haar kookboek geplakt.. Heb ik stiekem tóch een soort gesigneerd exemplaar! ).

De versie Aardbei/zwarte peper (voor over de kaas; de verpakking suggereerde brie) en Ctiroen/rode bes (voor over vis; hier wordt een zalmmoot voorgesteld).

’s Avonds bij de borrel, en een spelletje, het zakje met daarin de aardbei/peper combinatie gepakt, samen met de brie.

Toastje erbij. Plakje brie erop. Topping erover. Maar dat laatste klinkt makkelijker dan je denkt. Want: hoeveel? En hoe verdeel ik dat mooi? Dát stond er dus niet bij. Dus, de inhoud van het zakje in een schaaltje gedaan, en met de vingers geprobeerd een beetje te verdelen.

Wat blijkt: vooral niet te weinig, anders proef je er niet zo veel van. Het is in ieder geval níet zout, en de aarbeien zijn inderdaad lekker zacht, en niet droog en hard. Beetje zoals rozijntjes.

En ik moet zeggen: dat is eigenlijk best lekker! De combinatie van de kaas met aardbei en basilicum is erg lekker (want u dacht toch niet echt dat er alleen aarbei en peper in dat zakje zit? Oh nee.. Het is aardbei, peper, mosterdzaad, basilicum, vanille en nog wat meer..) Alleen die peper proef ik niet zo. En die mosterd ook maar een beetje. Eigenlijk proef je dus brie/aardbei/basilicum. Maar dat is absoluut geen verkeerde combinatie.

Wat tegenviel: er zit maar een klein beetje in zo’n zakje. Althans: na een stuk of 8 toastjes was het op. En dat worden dan wel dure toastjes, als zo’n zakje anderhalve euro kost… Maar ja, het is dan ook niet zo, dat we dit dagelijks of zelfs wekelijks zullen gebruiken!

Van Karin kreeg ik ook de vis variant: citroen en rode bes, met "dillezaad, rozemarijn, zeewier, heidebloemen en zuiver Grieks zeezout en geniet van deze bijzondere smaakbeleving". Nog geen kans toe gehad, maar ik sta er al heel wat minder sceptisch tegenover, dan voorheen. Nu hopen dat het niet alleen naar zout smaakt, maar ook daadwerkelijk iets toevoegd! Wordt vervolgd, dus!