Op zijn tijd lust ik graag een biertje. En met biertje bedoel ik geen pilsje. Ik bedoel, een koe is een dier, maar een dier niet noodzakelijk een koe. Dus een biertje is niet altijd een pilsje.

Nee, doe mij maar een lekkere dubbel, triple of zelf quadruple! Westmalle, La Trappe, St.Bernardus, Achelse Kluis, maar liever geen Chimay of Orval. Verboden vrucht is lekker. Net als de Hoegaarden Grand Cru. Wat zwaardere soorten dus, liefst hergist op de fles.

Wist je overigens dat de Leffe Triple en Hoegaarden Grand Cru hetzelfde bier zijn, met een ander etiket? Probeer het maar eens. Het is niet alleen dat ze op elkaar lijken, maar ze zijn gewoon helemaal identiek. Kwestie van in de brouwerij een ander plakkertje erop doen. Tja, dat heb je met die grote brouwers. InBev in dit geval. De Grand Cru wordt zelfs niet eens in Hoegaarden gebrouwen. Dáár maken ze alleen nog het witbier. De Grand Cru (en ook de Verboden Vrucht bijvoorbeeld) komt uit Jupile.

En dan is er het verhaal van de beroemde trappisten-brouwerij uit West-Vleteren, in het westen van Vlaanderen. De Sint Sixtus abdij. Er bevindt zich daar een klooster, dat een aantal bieren brouwt: de ‘6′, de ‘8′ en het kroonjuweel, de ‘12′.

Niet zomaar een slap biertje, maar stevig, vol en rijk van smaak. Vooral de ‘12′ (met ruim 10% alcohol) is meer een gerstewijn. Een volmoutig, donker bier, met een hint van fruit en zachtbitter. Perfect om lang over te doen, op een koude winteravond. En eigenlijk moet je gewoon een stel flesjes kopen, en ze eerst een jaartje of 2 in de kelder leggen. Worden ze nog lekkerder van. Ze gisten namelijk na op de fles, en de smaak wordt dus alleen maar intenser, voller en zoeter. De ‘12′ staat overigens al jaren in de top 5 van lekkerste bierten ter wereld. Ik kan het er alleen mee eens zijn.

Maar dan komt het probleem: ze brouwen niet commercieel. Dus als je wilt kopen, moet je bellen met de biertelefoon, en krijg je te horen wat (óf?) er iets te koop is. En áls er dan iets te koop is, is het ook nog beperkt, tot 2 kratjes per persoon. Lastig aan te komen dus, zeker omdat het bier ook niet via de reguliere groothandel te krijgen is, en er dus ook bijna geen slijters zijn die het verkopen, en zij díe het verkopen, vragen met gemak 4 soms 5 euro per flesje. Kwestie van vraag en aanbod, he…

Maar ach, dat zijn eigenlijk bijzaken. Belangrijkst is natuurlijk of je het lekker vindt. En in het geval van voornoemde bieren, kan ik die vraag bevestigend beantwoorden.

Vandaag daarom een recept, met Westmalle. Mag uiteraard ook een ander donker bier zijn, maar mijn vrouw koos in dit geval de Westmalle Dubbel. Prima, toch?

Ingrediënten

• 600 rundvlees
• 50 gr boter
• 3 uien
• 1 flesje Westmalle dubbel
• 200 cc water
• 3 kruidnagels
• 2 laurierblaadjes
• 1 eetlepel bruine basterdsuiker
• 1 eetlepel wijnazijn
• 1 snee bruinbrood
• 1 eetlepel grove mosterd
• bloem
• 2 eetlepels (zonnebloem)olie
• zout&peper

Bereiding
Snij het vlees in dobbelsteentjes, en bestrooi met bloem, zout en peper. Smelt de boter samen met de olie in een ovenbestendige braadpan, en bak het vlees hierin rondom bruin. Snipper de ui, en doe deze erbij. Even bakken, tot de uien glazig zijn.

Verhit de oven voor op 150 graden. Doe het bier bij het vlees in de pan, en laat uitschuimen. Doe zoveel water erbij, tot het geheel onder water staat. Voeg de kruidnagel, laurierblaadjes, suiker en azijn toe, en verwarm even, tot het zachtjes kookt. Zet de pan, met deksel, in de oven. Je kunt het vlees ook vanuit een pan in een ovenschaal met deksel doen, en deze in de oven zetten. Stoof voor ongeveer 1 - 1,5 uur.

Bestrijk het brood met de mosterd, en snij in blokjes. Schep door het vlees, en laat nog een uurtje in de oven staan. Bind de saus eventueel met nog wat bloem, opgelost in water.

Lekker met rode kool en (Vlaamse) frietjes.