Pasta als ovengerecht. Automatisch denk je dan aan lasagna. De bladeren pastadeeg afgewisseld met een rode saus, en bovenop de bechamelsaus. Klassiek Italiaans. En lekker!

Makkelijk ook. Want je kunt het maken, bijvoorbeeld een dag vantevoren, het dan in de koelkast zetten, en in de oven warm laten worden. Handig dus als je eters krijgt. Of als je voorziet dat je voor je werk een dag weinig tijd hebt.

Maar waarom zou je stoppen bij lasagne? Waarom niet een andere pasta in de ‘forno’ maken? Penne bijvoorbeeld.

Dus vandaag de spullen bij elkaar gegrist, om een ‘pasta al forno’ te maken. Gekozen voor een penne pasta. Een open pasta, met voldoende ruimte voor wat saus, en een klassieke tomaten saus gemaakt. Lekker met olijven, champignons, en paprika. Gewoon wat we in huis hadden.

Bechamelsaus gemaakt, en het valt me telkens weer op, hoe eenvoudig dat dat eigenlijk is. Voorheen gebruikten we daarvoor wel eens een pakje (schande! ). Ik had me namelijk nog nooit erin verdiept. Op advies van een collega dat toch maar eens gedaan, en wat blijk? Doodsimpel!

Voor een halve liter melk, smelt je 30 gram boter in een pannetje. Niet bruin laten worden, maar gewoon smelten. Dan 30 gram bloem erbij, en goed roeren met een garde. Je krijgt dan een soort pasta-deegje. Beetje warm laten worden, zodat de bloem gaar wordt. En weer: niet bruin laten worden, anders wordt de uiteindelijke saus ook bruin. Dan de melk erbij, en op smaak brengen met peper, zout en wat nootmuskaat. Als de melk warm wordt (wel zeer regelmatig roeren!) dan wordt de saus vanzelf dik.

Volgens Harold McGee komt dat doordat bij het verhitten van de roux (de boter/bloem) in de melk, uiteindelijk allemaal zetmeel vrijkomt, dat een binding aangaat met het vet uit de melk. Vandaar dat dit waarschijnlijk ook alleen werkt met halfvolle of volle melk. Magere melk heeft te weinig vet om dik te worden. Schijnt dat ze dit al in 1570 ontdekt hebben, ergens in Duitsland. In de 17e eeuw is het ook in Italie in bruik gekomen. Hoezo klassieke methode!

Ingredienten

• 500 gr droge pasta, bijvoorbeeld penne
• 300 gr rundergehakt
• 150 gr champignons
• 100 gr pancetta of gerookt spek
• 3 tomaten
• 2 uien
• 1 rode paprika
• 100 ml room
• 500 ml melk
• 1 pot sugo casa, van 450 ml
• geraspte kaas
• oregano, basilicum, nootmuskaat
• peper&zout
• olijfolie

Bereiding
Pan water op het vuur, om de pasta te koken. De pasta hoeft niet gaar te zijn; het geheel gaat nog zeker 2o minuten in de oven, en gaart dan wel helemaal.

Snijd de champignons in partjes, snipper de ui, en bak beide in een pan op wat hoger vuur, in oilijfolie. Knoflook en peper en zout erbij. Pancetta toevogen en even laten aanbruinen. Dan het gehakt erbij, en beetje laten bruinen. Hoeft niet helemaal gaar; dat komt wel in de oven.

Op het laatst de pot sugo casa erbij, lekker op smaak brengen met oregano en basilicum en even laten pruttelen. Dan de room erdoor roeren.

Intussen de tomaten ontvellen en in kleine blokjes snijden. Of een blik opentrekken. Dat kan natuurlijk ook, maar dan wel even laten uitlekken.

De bechamelsaus maken, door de boter te laten smelten, en de bloem erdoor te roeren. Even kort verhitten en de melk erbij. Zeer regelmatig roeren, want als het warm wordt dikt het in. Op smaak maken met peper, zout en wat nootmuskaat. Strooi er dan nog wat kaas door.

Ovenschaal vullen met een laag pasta, tot ongeveer de helft van de hoogt. Dan de saus erover. Stukjes tomaat verdelen erover. Bechamelsaus eroverheen gieten, en eventueel nog wat geraspte kaas erover strooien.

20-25 afbakken, in een oven van 180 graden, tot de saus mooi bruin is.