Minstens 1 nacht vorst moet er zijn geweest. Dan is het pas écht lekker. Niet omdat boerenkool en vrieskou bij elkaar horen of zo, maar gewoon omdat boerenkool die op het land staat, lekkerder is, als het een nachtje stevig koud is geweest. Minder hard, lekkerder gaar, en gewoon beter van smaak.

Er zijn mensen(*) die een zak gesneden boerenkool kopen, en dan een nachtje in de vriezer leggen, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde…

Het is ook iets dat veel herinneringen met zich meedraagt. Aan mijn eigen jeugd. Aan de tijd dat ik nog verkering had met het meisje dat inmiddels mijn vrouw is. Aan sneeuw. Aan braadworst. Gehaktbal. Jus. Ik heb er meteen alweer zin in, als ik dit zo op schrijf.

Wat me ook is bijgebleven, is het verschil tussen het gezin van mijn ouders, en dat van mijn schoonouders.

Ik kom uit een Limburgs gezin, waar financieel eigenlijk geen zorgen waren. Alles was er altijd, en dan ook nog in ruime hoeveelheden. Als je er middenin it, valt dat niet zo op, maar terugkijkend kan ik begrijpen dat dat soms bij andere mensen wel eens fronsende wenkbrauwen opleverde. Verstand komt met de jaren? Of pas als je het zelf moet betalen? Het besef is er in ieder geval.

Flinke vleeseters waren we ook.

Ik weet nog dat mijn moeder ooit thuiskwam van de slager, en dat ze daar een ‘Hollander’ had gezien. Een ‘Hollander’ is in Limburg een Nederlanders van boven de rivieren. Of liever: iedereen die geen Limburgs spreekt. Die Hollander dus bestelde bij de slager 400 gram gehakt, en vroeg of dat genoeg was voor 4 personen. Mijn moeder moest even lachen, want in haar huishouden ging er toch al gauw 250 gram gehakt per persoon door. Nu moet ik daar wel bij zeggen dat je dan ook praat over 2 opgroeiende jongens in de pubertijd, dus die zijn permanent ‘in de groei’. En mijn vader lustte het ook wel. Braadworst was een zelfde verhaal als het gehakt. Voor ons vijfen gewoon een worst van ruim een kilo. En die ging schoon op!

Had ik al gezegd dat mijn zus destijds part-time vegetarier was? Dus die at net niets van de worst.

Wat een contrast toen ik voor het eerst bij mijn schoonfamilie ging eten. Mijn schoonouders hanteerden iets andere portiegroottes. We aten die avond boerenkool met rookworst, en ik was gewend dat ik een halve rookworst plus boerenkool zou eten, en misschien nog een stukje spek.

Ik kreeg een kwart worst.

Slik.

In de jaren erna werd me duidelijk dat het niet de porties van mijn schoonouders waren, die klein waren, maar dat hetgeen ik thuis kreeg gewoon véél was. Het kostte dan ook wat moeite om over te schakelen. Ook wel een beetje noodgedwongen, omdat als je net begonnen bent in je eerste baan, je nog niet zo in de slappe was zit, als je vader, die al 20 jaar werkt…

Wat ik ook geleerd heb, is dat als je 19 bent, en elke dag 10 kilometer enkele reis op de fiets naar school gaat, en dat 5 dagen in de week volhoudt, dat je dat soort ruime porties prima kunt hebben, en dat je nog geen 70 kilo weegt. Maar dan ben je in eens 32, gestopt met roken, getrouwd, vaste baan en 2 kinderen, en vind je jezelf op de weegschaal.

92 kilo.

Tja, dat heb je ervan.

Dus toen het besluit genomen. Kleinere porties, en 3 x in de week hardlopen. En volgehouden tot op vandaag. Ik ben bijna 35 en weeg nu weer ‘gewoon’ 77 kilo, met kleinere porties, en een prima conditie. En dat bevalt uitstekend!

En boerenkool? Ja, dat smaakt nog steeds prima, mét rookworst en spekjes! Alleen niet meer zoveel als vroeger!

(* Namen zijn bekend bij de redactie, echter om privacy redenen niet bekend gemaakt…)

Ingrediënten

• 1 kilo kruimige aardappel
• 400 gram gesneden boerenkool
• 1 gelderse rookworst, van 275 gram
• 300 gram speklapjes
• 15 gram boter
• 1 pakje jus
• water
• zout

Bereiding
Schil de aardappelen, en scnijd ze in gelijke groottes. Doe ze in een flinke pan, een flinke laag water erover. Strooi zout erover. Doe de boerenkool erboven op, en breng aan de kook, met een deksel op de pan. Als het kookt, leg je de rookworst (zonder eventuele plastic verpakking) op de boerenkool. Op die manier trekt smaak en rook van de worst ook wat in de boerenkool. Dit moet ongeveer een half uurtje koken.

Strooi ruim zout in een droge koekenpan. Snij de speklapjes in stukken van 2,5 bij 2,5 centimeter, en leg in de pan. Laat uitbakken, tot de spekjes naar smaak zijn.

Maak de jus, volgens de verpakking, en serveer alles, eventueel met wat zilveruitjes of kleine zoet/zure augurkjes.

Geen verse jus? Nee, want jus maken van spekvet vind ik niet zo lekker, en verder wordt er niets gebakken, en kun je dus nergens jus van maken. En om nu enkel voor de jus een stuk vlees te bakken?