Naar aanleiding van een post van Jurgen op zijn blog Koken met Kanker, waarin hij verhaalt over zijn ervaringen met het Zweedse ‘Surstromming’ (een soort gefermenteerde haring), denk ik dat ik ook zou bedanken voor de mogelijkheid. Voor een idee van hoe dat dan smaakt, kan ik je dit bericht aanbevelen…

Een Gronings spreekwoord luidt: "Wat de boer naait kent, dat vret ie naait". Ofwel: onbekend maakt onbemind?

Laten we het erop houden dat het onbekende soms ook tot gevolg kan hebben dat we het niet aandurven. Nu is voor sommig voedsel, dat links en rechts wordt geconsumeerd ook helemaal terecht. De Surstromming is daar een voorbeeld van.

Goed, wij kennen dan ook weer enkele bereidingen waarbij buitenlanders ongetwijfeld anti-peristaltische neigingen ontwikkelen (ik noem een frikandel, een patatje oorlog of een paling in het groen).

Maar goed, in principe moet je alles een keer geprobeerd hebben. Daarom een paar suggesties voor Jurgen, als alternatief voor de Zweedse haring, die naar ik vermoed, voorlopig nog niet bij de Ikea te krijgen zal zijn!

Gebakken ossen-penis
Tja, wat moet je hiervan zeggen. In Azie wordt dit beschouwd als lekkernij, waarbij vooral de viriele krachten die het schijnt op te wekken, een van de rededen is, om dit te eten. Omschreven als ‘geconfijt rubber‘ bedank ook ik voor de eer!

Kikkerbillen
Dit heb ik wel al zelf gegeten. De smaak is nog het best te vergelijken met kippenvlees. Maar dan heel licht. De smaak hierbij moet echt van de saus komen (een knoflook-roomsaus!), en dan is het eigenlijk best lekker. Alleen niet te lang bij stil staan, hoe het er ongebakken uitziet!
Japanse kogelvis
De Japanse kogelvis staat niet in dit lijstje omdat het vies zou zijn, maar eerder omdat het eten ervan een soort Russisch roulette is! De vis heeft namelijk een kliertje in zich, dat een gif bevat, waarvan enkele druppels al voldoende zijn, om een mens te doden. Het bereiden van deze vis is in Japan dan ook enkel voorbehouden aan koks met jarenlange ervaring. Hoe je die ervaring moet opdoen is mij dan weer wel een raadsel, en dan met name het testen of je het nu wél goed hebt gedaan, maar goed. Vanwege dit risico, zou ik dit niet snel eten.

Haggis
Bekend en berucht? De Schotse traditionele lekkernei! Schapenmaag gevuld met orgaanvlees, havermout, en een geheim kruidenmengsel, dat een paar uur lang wordt gekookt, en geserveerd met gestampte aardappel en koolraap. Ik moet zeggen, het smaakte me destijd bijzonder goed!

Hakarl
Stel, je neemt een vis. Die stop je onder de grond, voor 3 - 4 maanden, je hangt hem te drogen, en bij het eten neem je een flinke inlandse borrel.
Voor haai is dat een van de weinige manieren om hem te eten. In IJsland doen ze het nog steeds zo. De haai wordt een paar weken of maanden onder de grond gestopt, zodat hij fermenteerd/ Vervolgens nog even gedroogd, en geserveerd met een glaasje Brennivín. De smaak schijnt te lijken op een zompige spons, gedoopt in ruitenreiniger.

Casu marzu
De enige plek waar dit lekker gevonden wordt, is dan ook de enige plek waar dit te krijgen is: Sardinïe.
Casu Marzu is in feite een parmezaanse kaas, die (opzettelijk) besmet is met larven van de kaasvlieg. De larven eten de kaas, en poepen hem weer uit, waarna de kaas een soort smeuïg geheel wordt. Op een toastje, al dan niet met de nog levende larven erop, een lekkernij, volgens de lokale bewoners. Maar omdat de kaas feitelijk aan het rotten is, mag de kaas niet meer gemaakt worden. Niet dat men zich op Sardinïe daar veel van aantrekt…

Gebakken insecten
In veel Aziatische en Afrikaanse landen heel gewoon, en soms noodzakelijk om te overleven. Voor Westerlingen vaak wat bizar. Maar als je bedenkt dat insecten boordevol proteïnen zitten, en gefrituurd een beetje naar noten smaken, waarom niet? Ik moet toe geven dat ik ook 3 x zou moeten slikken, maar niet direct afwijzen sta, om dit eens te proberen!

Bloedworst
Bij mijn ouders thuis lag dit meestal wel in de koelkast. Lekker met frietjes en appelmoes, of gewoon gebakken op brood. Gemaakt van varkensbloed, reuzel en kruiden een aanslag op je cholesterol niveau, maar toch lekker. Al kan ik me voorstellen dat de meeste nederlanders ook dit niet meer aandurven! Maar ik vertrouw erop dat Jurgen dit wel aandurft.

Balut
Een vreemde eend in de bijt? In dit geval letterlijk! Balut is een Indonesisch gekook ei. Een bevrucht ei dan wel. Van 17 - 21 dagen oud. Er zit dus al een herkenbaar kuikentje in! Het wordt bereid zoals wij een eitje koken.

In Belgie noemen ze dit eufemistisch een ‘waterkonijn’. Het smaakt kennelijk naar konijn of haas. Het staat geregeld op de kaart bij diverse restaurants. En ach, het is op sommige plekken in de wereld een plaag, dus waarom niet het nuttige combineren met het culinaire? Muskusrat dus!

Tot zover mijn suggesties. Ik had misschien nog veel meer kunnen noemen, maar ach, gebakken wrattenzwijn is ook zo 2004…

Rest mij daarom nog maar 1 ding: Jurgen, smakelijk eten alvast!