Je hebt soms een gerecht in je hoofd. Dan ga je dus op zoek naar hoe je dat moet maken. Zelf bedenken, maarmeestal ook even spieken hoe een ander het aangepakt heeft. Google is your friend. Of zoiets…

Je vind een recept op een blog, en besluit dat eens te maken.

Je bent klaar, zet het op tafel, proeft, en vind het eigenlijk niet zo lekker.

En dan blijkt: niet iedereen maakt de recepten die ze online zetten. Soms staat het erbij, soms niet.

Die laatste categorie snap ik niet helemaal. Warom zou je een recept posten dat je niet eerst zelf gemaakt hebt? Post je dan enkel om te posten? Ik zou zeggen: post in eerste plaats voor jezelf! Omdat je dat leuk vind. En dat er dan mensen komen, die je berichtje lezen, is mooi meegenomen (en iets waar ik toch wel blij van wordt, overigens!), maar dat moet niet de hoofdreden zijn dat je iets online slingert.

In het geval van de foodblogs gaat het er wat mij betreft in eerste instantie om dat je zélf lekker eet, en dat dan wilt delen met anderen. Gelukkig is dat in de meeste gevallen ook zo, en zie je dat ook meteen aan de blogs af.

Maar dessalniettemin de vraag: heb je alles ook zelf gemaakt/geproefd?

MrOoijer heeft zijn blog volgens mij in eerste plaats voor zichzelf: "Alles wat ik publiceer maak ik zelf — of maakt S. Ik wil de laatste twee jaar er ook echt een foto bij– niet eens als bewijs maar meer als geheugensteun. De blog is ook voor onszelf — als archief.". Precies de reden waarom ik ook gestart ben.

Paul en Ellen zijn ook van mening dat het in eerste plaats om het eten draait: "Ja, ik beschrijf geen gerechten die ik niet gemaakt heb. Eerst het eten, dan pas een stukje!".

Karin heeft natuurlijk een reputatie hoog te houden, met 2 sites, en een eigen kookboek: "Alle recepten op mijn eigen receptenwebsite Kokenmetkarin.nl komen uit eigen keuken en zijn uiteraard (vaak) geproefd en getest. Op mijn weblog Koken.blogo presenteer ik een mix van eigen recepten en links naar recepten van iemand anders. Dat zijn recepten die me om wat voor reden dan ook aanspreken, maar die ik niet altijd ook daadwerkelijk eerst zelf heb uitgeprobeerd.".

Jurgen zou het ook niet anders doen: "Uiteraard. Het verbaast me dat er misschien bloggers zijn waarbij dat niet het geval is."

Gerrit Jan is zo eerlijk om daar waar een recept overgenomen is, zónder het eerst zelf te maken, dat dat er dan ook bij staat: "Met uitzondering van de recepten die ik overneem uit bijvoorbeeld kookboeken die ik bespreek (en dan staat het er ook zo bij), heb ik absoluut altijd alles zelf gemaakt en dus ook geproefd. Wat me wel gebeurt is dat ik dingen uit de losse pols maak en dan achteraf wel eens moet gokken naar de precieze hoeveelheid die ik heb gebruikt van één of ander ingrediënt, dat ik eigenlijk niet meer precies de kooktijden weet of dat ik heel soms bij het opschrijven van het recept gewoon een ingrediënt vergeet. Eén van mijn tekortkomingen is dat ik eigenlijk nooit iets noteer tijdens of vlak na het koken. Ik roep voortdurend dat ik op dat punt mijn leven moet beteren, maar het komt er nooit van."

En MrWatEetOns is haast beledigd als ik hem de vraag voorleg: "Zeg, waar zie je me voor aan?".

Ik bied hierbij dan ook mijn nederige excuses aan, mocht ik de indruk hebben gewekt, dat men de kantjes er af loopt..!

Sorry, dus.

(Overigens: de foto hierboven heb ik een aantal jaren geleden gemaakt, tijdens een vakantie op Corfu, Griekenland. De mevrouw is eigenaresse van een eettentje in een klein kustplaatsje op het eiland. Werkelijk waar: een heerlijke moussaka gegeten, en een superverse salade, met paprika, tomaat en komkomer. Alleen: geen woord Engels of zo, dus mocht ik mee in de keuken, om te kiezen. Ze hield alle pannen voor ons open. De oven zag er niet uit, maar ik zou er zó weer gaan eten!)

Morgen: ‘Must eat foods’!