Toen ik nog bij mijn ouders woonde, had mijn moeder de regel: “wie kookt hoeft niet af te wassen“.

Dat was dus geluk hebben als we patat aten (een paar borden, wat bestek, en wat glazen), maar vette pech, als er wat uitgebreider gekookt werd. Zeg, een ovenschotel (en dan liefst met gegratineerde kaas), waarbij er van alles vastkoekt aan de schaal. Met een schotel die uit 4 lagen bestaat (waarbij elke laag uiteraard een pan nodig heeft), en er ’s middags bezoek is geweest (tig koffiekopjes, schoteltjes en glazen). En je moeder die dan zegt “je redt je wel, hé?”.

Fijn. Sta ja dan als 15-jarige, op vrijdag avond. Want dat was ‘mijn’ avond. Mijn broer op zaterdag, en mijn zus op zondag. Door de weeks deed mijn vader het (als hij er was, ivm zijn avond- en nachtdiensten), of mijn moeder deed het zelf. Wij hadden ‘vrij’ omdat we nog huiswerk hadden.

En de vaatwasser dan? Mijn ouders hádden wel een vaatwasser. Maar die ging op een gegeven moment stuk. En ja, ze hadden toch ook 3 kinderen? Die kunnen ook best afwassen.

Ach, slechter zijn we er niet van geworden, en achteraf, zelf zijnde ouder, kijk ik er op terug, en gaan mijn kinderen straks ook aan de afwas, als ze wat ouder zijn. Beetje meehelpen in huis mag best. Als ze volwassen zijn moeten ze het ook kunnen!

Zoals wij zelf dus, inmiddels. 2 volwassenen en 2 kinderen. Gelukkg wel een vaatwasser. Maar die vul ík meestal. Mannen hebben toch een beter inzicht wat betreft vaatwasser inruimen (kom maar op, dames! Bewijs het tegendeel maar! ). Maar ook omdat ik vind: wie kookt hoeft niet af te wassen. En omdat ik door de week de hele dag werk, en dus zelden door de week kook, was ik af, en kookt Karin. In het weekend liggen de zaken anders: dan is het ‘wie wil’. En als ik aan het kokerellen sla, dan vind ik dat ik mijn eigen rommel ook moet opruimen. Ík wilde immers ’spelen’… Da’s geen koken…

Benieuwd hoe dat elders gaat? Ik ook. Dus vandaar: “Wie kookt hoeft niet af te wassen!” of “Wie de rommel maakt ruimt het ook maar op!”?

De taken blijken overal goed verdeeld te zijn, er er heerst overal een soort universeel evenwicht…

Bij Paul en Ellen geldt in ieder geval optie A: “Ja en ja. Als ik uitgebreid kook hoef ik niet nog eens af te wassen. Van de andere kant is het wel zo praktisch om meteen gebruikte spullen schoon te maken. Dat lukt mij niet altijd even goed. Wij hebben een grote keuken met veel werkoppervlak, de noodzaak meteen op te ruimen is er niet zo. Er ontstaat dan ook regelmatig een enorm slagveld.“.

Bij Karin thuis ook: “Dat eerste natuurlijk!“

En het beeld bij Jurgen is al niet anders: “Wie kookt wast niet af maar we hebben daar gelukkig een machine voor…“

Jan’s vriendin vrouw heeft soms medelijden met hem, en helpt hem dan uit de brand: “Ik maak altijd een grote puinhoop van de keuken en probeer het daarom ook maar zelf op te ruimen. Soms heeft S. medelijden met me en maakt ze al stiekem schoon terwijl ik aan het bloggen ben “

Dat het ook anders kan, lezen we ook: “Ik vind A en mevrouw Wateetons vindt B. Dus is het meestal, met hangend hoofd: B.“. Ik leef met u mee, Meneer!

Gerrit Jan heb ik blijkbaar met deze vraag onbedoeld aan het werk gezet: “Gelukkig hebben wij thuis een uitstekende vaatwasmachine, dus het meeste hoeft niemand af te wassen. Meestal is de rolverdeling bij ons thuis echter wel zo dat ik kook en mijn vriendin nadien de keuken opruimt. Zij moest overigens wel erg lachen toen ik deze vraag aan haar voorlas, dus ik weet niet hoe het na vandaag is. “

Tot zover de vragen aan de bloggers. En aan het eind van deze serie, hoort natuurlijk ook een soort conclusie. Een epiloog, zo je wil.

Nou vooruit.

Foodbloggers zijn net mensen! Ook zij moeten soms toegeven dat niet alles lukt, maar proberen wel alles tenminste 1 keer. Het liefst alles puur en eerlijk van smaak, opbouw, en ingrediënten, maar als dat een keertje niet helemaal lukt, is dat geen doodzonde. En het resultaat van dit alles? Mooie berichten, verhalen en recepten, die zij dagelijks of wekelijks voor ons beschrijven en online plaatsen. Gratis. Voor niets. Gewoon, omdat ze dat leuk vinden. En gelukkig zijn er genoeg mensen die dat dan weer waarderen, en die sites bezoeken! Laten we hopen dat ze nog even doorgaan! Die bloggers dan…

Van mijn kant in ieder geval heel veel dank aan de bloggers die aan deze serie meewerkten, voor hun tijd, hun antwoorden, en hun blogs! Leuk dat jullie mij een plezier wilden doen! Bedankt daarvoor!

Tip: kom morgen nog even weer.. Misschien zit er nog iets in het vat…