Wat de boer niet kent…

De boer weet niet wat hij mist!

Er zijn van die dingen in je leven die je als voedselliefhebber een keer gegeten moet hebben. Voor de één is dat oesters, voor de ander is dat truffels, voor de derde is dat gefrituurde, in chcocolade omhulde sprinkhaan.

Wat me ook aangeboden wordt, ik probeer er niet op voorhand al negatief tegenover te staan. In ons gezin geldt het addagium "je móet het proeven, maar je mág het niet lekker vinden". Ook voor de kinderen. Zo is Eva gek op nootjes, olijven, tomaten, komkommer, eet ze graag pittige bami en is ze dol op pizza. Christan is eigenlijk nog te klein om te beseffen dat hij een keuze heeft, maar die eet dan ook gewoon bijna alles wat je hem voorzet. Behálve bloemkool! Dat vinden ze allebei niet zo geslaagd. Dat mag. Vind papa ook niet zo geweldig. Wellicht nog een keertje geroosterd, met chocolade, maar gewoon sufgekookte bloemkool met een maizena papje? Daar wordt je toch ook niet vrolijk van?

Ik heb altijd gezegd dat ik, als het me aangeboden wordt, gebakken of gefrituurde insecten zou proeven. Oesters heb ik bij de japanner gehad (lekker!). Zebra gegeten (smaakt naar paardenvlees), evenals kangoeroe en struisvogel (die beiden alweer haast mainstream zijn). Ook krododil gehad, in een Afrikaans restaurant. Zelden een stuk vlees gehad, dat ik écht niet lekker vond. Erg bitter. Ik kon bijna de Nijl erin proeven… De befaamde Schotse Haggis, met aardappel puree, en knolraap was een positieve verrassing! Sterk van smaak, maar lekker! Zo ook het gebakken cactusblad bij ‘de Mexicaan’.

Zonder allerlei dingen te proberen en te proeven, zouden wij nooit verder komen, dan de standaard Hollandsche pot, met stamppotten, rookworsten en stukgekookte boontjes. Gelukkig weten we inmiddels dat het ook anders kan!

Vandaar de vraag: wat móet je een keer gegeten hebben?

Uit de hoek van Mr.WatEetOns kwam het haast vanzelfsprekende antwoord: "Zelfgemaakte worst natuurlijk. En iets dat je zelf hebt doodgemaakt.". Niet verwonderlijk, gezien zijn bemoeienis met worstlog.nl!

Gerrit Jan vind het moeilijk: "Och hemel, er is zóveel. Ik zou zeggen: vrijwel alles wat je zélf maakt tegenover spul uit een potje, pakje, zakje of bakje. Vooral dingen die relatief makkelijk te maken zijn: mayonaise, pasta, chocolademousse, frietjes, filet américain,… noem het maar op. Zelfs als je zelf spek snijdt in plaats van voorverpakte blokjes te kopen, zelf nootmuskaat raspt in plaats van poeder uit een potje te gebruiken of zelf kaas raspt in plaats van die geraspt te kopen, ben je al in een heel andere wereld met dito smaakdimensie. Terwijl het allemaal werkjes van niks zijn. Maar de mensen wéten het niet.

Ja, ik weet het, dat is geen antwoord op de vraag. Nou, vooruit dan: oesters!"

Karin is heteens met hem, en vind ook dat je onze geschelpde vrienden een kans moet gunnen: "Oesters. Veel mensen vinden het maar enge jongens, maar echt, als je eenmaal kakelverse oesters geproefd hebt (liefst met een beetje vinaigrette met een sjalotje), dan ben je verkocht. Ik althans wel, en ik gun iedereen dit weldadige genot."

Ik zal de mening van mijn moeder over oesters maar voor me houden, maar had iets te maken met een snotneus…

Jurgen was weer helder in zijn mening: "Tsja, wat niet eigenlijk?" en ik kan hem daarin niet tegenspreken. Net als ons favoriete Ministerie, overigens: "Alles minstens één keer proberen!"

MrOoijer is dan weer wat genuanceerder, zoals verwacht: "Zo denk ik niet — ja ik weet dat er mensen zijn die zeggen dat je eens in je leven tenminste X gegeten moet hebben. X is dan bijvoorbeeld kogelvis. Living dangerous. Maar voor mij is eten een sociaal gebeuren waarin gerecht Y zo veel bijzondere herinneringen heeft. Je moet niks, je mag. Dan is Y de beste gravad lachs die je kunt vinden met een fantastische roze champagne en die opmaken met je geliefde in een bubble bad in het Okura "

Ik zal het eens aan mijn vrouw voorstellen!

Morgen: wie doet de vaat?