Het is ‘Pizza week’ bij Kokend water!

Ofwel: 7 dagen lang, elke dag een blogje over het maken van mijn versie van de ‘vera pizza napoletana‘!

Vandaag deel 1: de voorbereiding (en wat achtergrond informatie).

Pizza maken is in Italie haast een religie. Kom in Napels niet aan met een Wagner Big American, want je wordt geheid op de brandstapel gezet! Alhoewel… Ik denk dat je gewoon rechtstreeks de houtoven ingaat en er pas uitkomt als je net zo knapperig bent, als een pizza-bodem!

Oorspronkelijk gewoon een plat brood, met tomatensaus, is het in de loop der tijd uitgegroeid tot een nationale trots; de Napoletaanse pizza voorop!

Italianen, en dan met name de inwoners van Napels, zijn zó trots op ‘hun’ pizza, dat het zelfs in de wet is vastgelegd, uit welke ingrediënten de bodem moet bestaan, hoe en hoelang de pizza moet worden gebakken, en welke soorten er zijn. Komt er op neer dat een Napoletaanse pizza-bodem gemaakt wordt van deeg dat niets anders bevat dan bloem, water, olijfolie, zout en gist, en gebakken moet worden bij 400 graden, in een houtoven, gedurende 60-90 seconden. De Margherita (tomaat, mozzarella, basilicum) en Marinara (tomaat, knoflook, oregano en basilicum) zijn daarbij de enige toegestane varianten.

Persoonlijk heb ik ook een voorkeur voor deze Napoletaanse stijl: een dunne bodem,knapperig, met een donkerbruin randje, met tomatensaus, kaas, maar dan wel met een kleine selectie aan ingredienten. Denk daarbij aan een stuk of 3-4. Niet veel meer, want anders wordt de pizza te nat, en niet gaar.

Ik hou me dus niet enkel aan de twee ‘toegestane’ soorten, want dat is wel erg minimaal, vind ik zelf. En ach, ik ben niet bang voor een paar Italianen!

Om pizza te maken zijn uiteraard wat dingen nodig. Niet alleen bloem en water, maar ook een paar hulpmiddelen in de keuken, zijn makkelijk of soms wel noodzakelijk.

Ingredienten

• Eiwitrijke bloem (Soezie Surprima plus)
• Fijne griesmeel (De Cecco Semola di grano duro rimacinata 176)
• 1 zakje droge gist (liefst biergist, maar droge bakkersgist werkt ook prima)
• Zout
• Extra Vergine Olijfolie

(De Soezie bloem is onder andere te koop bij de winkels van de Welkoop/Boerenbond; de De Cecco o.a. bij de Jumbo)

Verdere hulpmiddelen

• Schoon werkblad, met voldoende ruimte
• Per bodem een afsluitbaar huishoudbakje, of kommetje dat met folie kan worden gedicht
• Snelkookpan voor de tomatensaus (optioneel)
• Pizza-oven of pizza-steen (optioneel, maar wel zeer gewenst!)
• Mengkommen
• Weegschaal, nauwkeurig op 1 of 2 gram
• Pizza-schep (optioneel, maar wel erg handig)

Als je echt op zoek gaat, dan vind je overal op het net vurige discussies over wat nu exact nodig is voor een echte pizza-bodem. Ik denk dat er wel net zoveel meningen als mensen zijn, en dat geen enkel recept heilig is wat dat betreft. Ook het volgen van de richtlijn uit Italie voor Napoletaanse pizza’s valt daar wat mij betreft onder. Immers, dat recept is bedoeld in combinatie met een houtgestookte pizza-oven. En ik ken maar weinig mensen (eigenlijk geen…) die zo’n ding thuis hebben. Toch heb ik geprobeerd dit officiele recept te gebruiken, met een paar kleine aanpassingen.

Wat ik geprobeerd heb, is om in mijn omstandigheden, en met de middelen die ik heb, tot een zo optimaal mogelijk resultaat te komen. Ik ben van mening dat dat heel aardig gelukt is, ook als ik af ga op de mening van de mensen die bij ons in de afgelopen maanden pizza hebben gehad. Ik hoop dan ook dat dat bij eenieder die mijn recept volgt ook het geval zal zijn!

Hoe dat recept exact in elkaar zit, lees je vanaf morgen! Nu eerst snel naar de winkel, om de spullen te halen die nodig zijn!