|
Okt
01
|
Tja, ik kan nu wel heel interessant gaan doen, en hier een een heel verhaal ophouden, over hoe steranijs en uien zo goed bij elkaar passen, maar een andere blogger heeft dat al veel eerder, en waarschijnlijk ook veel beter gedaan. Ik zal hem dan ook hierbij onbeschaamd citeren, maar natuurlijk ook de volle credits geven!

“Steranijs en uien hebben een soort symbiotische relatie.
Althans als ik Heston Blumenthal en Harold McGee mag geloven. Het stoven van uien samen met steranijs zorgt volgens voor McGee voor de vorming van “phenolic compounds” die een vleessmaak hebben. Daar komt nog bij dat uien, door ze heel lang en langzaam te stoven met wat azijn, een zoete smaak krijgen.
Dit wordt veroorzaakt door het langzaam uitelkaar vallen van inuline, een keten van fructose suikers. Inuline zelf is niet zoet, maar het bij afbraak vrijkomende fructose wel. Het voordeel van de inulineafbraak is ook dat de uien minder “gasvormend” worden. Darmgassen worden veroorzaakt door de in de darm aanwezige bacterien. Wij nemen inuline niet goed op waardoor het als voedsel kan dienen voor deze darmbacterien.
Fructose kunnen we wel goed opnemen, langzaam gestoofde uien leveren dus minder voedsel op voor de bacterien maar meer voor ons!
Dit is de wetenschappelijke achtergrond van een aantal verschijnselen die natuurlijk al veel langer bekend zijn. We weten allemaal dat uien zoet worden door stoven en de combinatie van steranijs en uien is ook klassiek.
Om deze biochemische achtegrond in iets nuttigs en smakelijks om te zetten, uiensoep met steranijs gemaakt: Klassieke moleculaire gastronomie dus.”
Ingredienten:
Bereiding:
Pel de uien, en snij ze in ringen. Smelt de boter in een flinke braadpan, en fruit hierin de uien beetje bruin. Doe de steranijs erbij, samen met een scheut azijn. Lekker laten stoven in de braadpan, gedurende een uurtje.
Dan de steranijs eruit vissen, en het laurierblaadje, samen met wat tijm en peper in de pan.
Weer een uurtje of zo laten stoven.
Tenslotte de runderbouillon erbij, en op laag vuur, zonder deksel, nog even laten pruttelen.
Laurierblaadje eruit, en serveren met geraspte kaas.
Verassend zoete soep, met een anijs aroma. Heel apart, meer erg lekker!

Met dank aan ‘Koken met kanker‘!
En ik heb mijn informatie ook weer uit verschillende boeken…
Bestaan er eigenlijk wel echt originele recepten?
Ja, ach, ik had het recept ook een klein beetje aangepast aan mijn eigen smaak (minder uien, minder boter, meer steranijs), dus ook een beetje mijn recept nu?
interessant idee, heb het vandaag uitgeprobeert met m’n eigen variant van uiensoep.
het ging niet helemaal zoals ik wou probleem wat ik vaker heb met uien soep dat het niet wilde bruinen maar ging stomen, nadat ik het overtollige vocht had uitgelepeld ging het iets beter.gebruikte overigens een gedeelte prei en gedeelte ui en omdat het zolang duurde voordat het bruin was heb ik het azijn er maar uitgelaten. beetje geproefd en veraste me inderdaad dat het heel zoet was. vraag me af of dit door de anijs komt of omdat het mengsel meer gekookt/gestoomd is dan gebakken