En we kunnen weer een boek toevoegen aan de verlanglijst.

Volgens bol.com:

Dé Italiaanse kookbijbel, Il cucchiaio d’argento, is 50 jaar na verschijnen nu in het Nederlands verkrijgbaar. De uitgave, waarin recepten uit iedere regio in Italië zijn verzameld, is het enige boek dat in bijna elke Italiaanse keuken te vinden is. Vele chefs hebben uit dit standaardwerk leren koken. De Nederlandse editie is gebaseerd op de Engelse vertaling (The Silver Spoon). Deze uitgave die in 2005 is verschenen was direct een groot succes. Er zijn inmiddels meer dan 1.000.000 exemplaren verkocht. Dit boek maakt alle Italiaanse kookboeken overbodig. Met een gastronomisch vocabulaire, keukenmaterialen en accessoires, specifieke Italiaanse basistechnieken en niet minder dan 2.000 recepten is De zilveren lepel het enige standaardwerk dat u nodig hebt.

Misschien een idee voor kerst? Oh nee, want daar hadden we Harold MacGee al voor in gedachten… Maar goed dat ik in januari ook nog eens jarig ben!

Het boek heeft trouwens ook een website, waar al een voorproefje is te vinden: www.dezilverenlepel.nl!

Hij is voorstander van italian style coocking, en dat is vaak terug te merken in zijn gerechten. Meestal iets met pasta, zongedroogde tomaat, of een bepaald kruidenmengsel dat terug te voeren is op de Toscaanse keuken of zo.

Oh ja, en alles is uiteraard ‘pucka!’, zijn vrienden zijn ‘geezers’ en de slager is een ‘mate’ van hem.

Maar hij weet het wel te brengen. Leuke tv shows, leuke boeken en een best aardige site. Die laatste moet het niet echt hebben van de recepten (erg weinig namelijk), maar is toch de moeite waard om af en toe eens te bezoeken.

Jamie Oliver dus. Vooral bekend geworden van zijn tv-serie The Naked Chef(*), maar inmiddels ook van zijn restaurantketen Fifteen.

Vandaag op dit blog dus eens een recept van hem. Chili con carne, met een mediterraan tintje (veroorzaakt door de zongedroogde tomaten?).

Lekkerst is om dit een dag van te voren klaar te maken zodat de smaken lekker kunnen intrekken en sterker worden.

Uiteraard met stokbrood, een groene salade en een grote klodder crème fraiche of guacamole.

Ingredienten

• 500 gr rundergehakt
• 200 gr zongedroogde tomaten in olie (potje)
• 1 blik rode kidney bonen, uitgelekt
• 1 groot blik bruine bonen
• 2 blikken gepelde tomaten
• 2 middelgrote uien
• 1 teentje knoflook
• olijfolie
• 2 tl chilipoeder
• 1 vers rode peper, van zaadlijsten ontdaan en in stukjes gesneden
• 1 tl djintan (komijnpoeder)
• zout en vers gemalen zwarte peper
• 1/2 stokje kaneel

Bereiding:
Hak de uien en de knoflook in een mixer fijn en fruit deze in een klein beetje olijfolie totdat ze zacht zijn. Voeg de rode peper, chilipoeder, djintan en zout en peper toe. Voeg het gehakt erbij en bak het rul, totdat alles bruin is.

Hak de gedroogde tomaten in de mixer zodat deze een pasta vormt en voeg dit bij het gehakt.
Voeg de tomaten, het kaneelstokje en 1 dl water bij het vlees. Proef even en voeg zonodig nog wat kruiden toe.

Doe het deksel op de pan en laat dit een 1/2 uurtje sudderen.

Voeg de uitgelekte bonen erbij en laat alles even doorwarmen.

(*) Ze noemen hem de naked chef, maar hij heeft gelukkig altijd kleren aan. Op één uitzondering na, en hoe dat ging, lees je hier!

Deze week even geen nieuwe recepten ben ik bang. Ik kan niet zo goed kauwen, en mijn eetlust is ook niet helemaal wat het normaal is…

Ik ben namelijk afgelopen vrijdag op bezoek geweest bij mijn goede vriend de tandarts, alwaar ik zowel emotioneel als fysiek afscheid heb genomen van mijn laatste verstandskies.

Met name dat laatste bleek toch wat lastiger te zijn dan ik had verwacht, want ik heb er nóg last van…

Een alveolitis blijkt de oorzaak. Fijn. Heb ik weer.

Nu ja, niet veel aan te doen. Spoelen met een waterstofperoxide oplossing is eigenlijk het enige wat helpt. Oh ja, en natuurlijk het slikken van ibuprofen en paracetamol. Ik zit dus eigenlijk aan de verdovende middelen nu!

Het zou 1 á 2 weken duren, en dan moet het voorbij zijn.

Affijn, we bijten nog wel even door…

P.s. bonuspunten voor wie raadt wie de man op de foto is!

Een wat onooglijk fruit, met een harige buitenkant. Vreemd, anders, maar wel zoet, en barstensvol vitamine c (2x zoveel als sinaasappel!) en vezels

Kiwi was vroeger exotisch, en onbekend. Als de supermarkt het al voerde, werd het meestal enkel gebruikt als garnering bij een luxe salade. Maar werd zelden gewoon gegeten.

Geen wonder. Het ziet eruit als een harig, bruin ei.

Het komt oorspronkelijk uit het oude China, waar men het kende als de Chinese kruisbes. Begin 1900 is het naar Nieuw Zeeland gebracht, en hernoemd naar de lokale troetelbeest: de kiwi-vogel. Getuigt van veel gevoel voor humor: een harige, bruine vogel, die niet eens kan vliegen!

Een interessante eigenschap van kiwi is een enzym genaam ‘actinidine‘ dat er voor zorgt dat kiwi een uitstekend malsmakend produkt is. Gewoon verse kiwi pureren, en als marinade gebruiken voor rundvlees, gevogelte en varkensvlees. 30 minuten laten staan en bakken maar. Of, als je alleen mals wilt maken zonder de smaak van kiwi, de vrucht door midden snijden, en over het vlees wrijven, voor je het bakt.

Dit enzym heeft overigens ook tot gevolg dat je het niet zo maar kunt gebruiken in gerechten met gelatine (dat immers van rund- en varkenscollageen wordt gemaakt). De oplossing hiervoor is de kiwi kort te pocheren, om het enzym uit te schakelen. Datzelfde geldt ook voor zuivelproducten (zoals ijs en milkshakes): even pocheren, anders krijg je een wat vreemde smaak.

Bij het selecteren van de kiwi’s in de winkel, kies voor de stevige, onbeschadigde vruchten. Grootte is niet zo belangrijk. Als de kiwi rijp is, kun je de buitenkant een beetje indrukken. Als het niet meegeeft, is de vrucht nog niet rijp. Aangezien het proces van omzetten van zetmeel in suiker bij een kiwi ook ná de oogst nog doorgaat, kun je de kiwi echter ook thuis laten doorrijpen. Dit kan zelfs nog wat versneld worden, door de kiwi in een plastic zak, met een appel of banaan te stoppen, en een tijdje te laten liggen.

Ingredienten:

• 4 biefstukken van 150 g
• 4 kiwi’s, geschild
• Peper en zout
• 25 g boter
• 1 el olie
• 0,5 dl port
• 3 dl kalfsfond

Bereiding:
Pureer de kiwi’s met de staafmixer. Leg de biefstukken in een kom en giet de kiwipuree er overheen. Zet het vlees in de koeling en laat minimaal 60 minuten marineren (maximaal 2 uur). Haal het vlees uit de marinade, dep het droog en bestooi met peper en zout. Verhit de olie en de boter in een pan tot de boter is uitgebruist. Bak de biefstukken aan beide zijden in ± 1 minuut bruin. Doe ze over op een bakblik of rooster en gaar ze nog ± 6 minuten in een oven van 180º C tot ze rosé van binnen zijn. Blus de pan af met een scheutje port, voeg de fond toe en laat inkoken tot er 1 dl van over is. Roer de kiwimarinade erdoor en breng op smaak met peper en zout.

Tip: Voor een nog malser resultaat kun je de biefstuk van te voren geheel doorprikken met een vork zodat de marinade ook in het vlees kan komen.

Mexicaans. Jalapeño-pepers, tortilla’s, chili con carne.

Cantina Mexicana in Groningen vind ik altijd wel een erg leuke locatie om even te proeven van overzeese gerechten. Misschien niet altijd even authenthiek, maar ja, een restaurant is er meestal nu eenmaal niet alleen om gastro-historische redenen!

Een van de gerechten die bij Cantina op de kaart staan, en die ik erg lekker vind, is de maïs-soep. Lekker dik, en romig, met ernaast een bakje met stukjes tortilla-chips en pepertjes erbij, die je vóór het eten in de soep gooit. Beetje zoet en pittig tegelijk wordt het dan.

Als voorgerecht, of lekker als lunchgerecht.

Ingredienten:

• 1 kleine prei
• 1 blik maïskorrels (425 ml)
• 40 gram gerookt spek
• 1 of 2 eetlepels olie
• 750 mililiter water + 1,5 groentenblokje
• 100 gram room
• peper en zout
• tabasco
• 1/2 eetlepel witte wijnazijn
• gehakte peterselie

Bereiding:
Snijd de prei in ringen en het spek in blokjes. Verhit de olie in de pan en bak het spek krokant. Haal het spek uit de pan en bak 3/4 van de preiringen aan in het spekvet (om de soep vegetarisch te houden, laat je het spek uiteraard achterwege). De overige preiringen hou je even apart.

Voeg de bouillon toe en breng het aan de kook.

Voeg de maïskorrels toe en laat 25 min. doorkoken. Haal 3 pollepels eruit en houd deze apart voor de afwerking. Mix de soep met de staafmixer.

Voeg de room en de rest van de preiringetjes toe aan de soep.

De soep pikant kruiden met peper, zout, tabasco en azijn.

Serveer de soep met het spek erin en het mengsel dat je apart hebt gehouden.

Versier eventueel met gehakte peterselie.

Dit weekend even geen tijd gehad om te kokerellen. Beetje druk bezig geweest met allerlei andere dingen. Op vrijdag-avond en zaterdag-ochtend een soort team-building van mijn werkgever, waarbij we een nachtelijke wandeltocht, op kompas, door een donker bos moesten volbrengen, en op zaterdag-ochtend een soort stormbaan moesten doorlopen.

Er speelde echter nog iets anders, waar ik me de afgelopen weken/maanden op heb voorbereid: de 4 Mijl van Groningen. 6,437 kilometer. Vanaf de Hortus in Haren, tot op de Vismarkt, in het hartje van Groningen.

Een heel leuke loop, met rond de 100.000 mensen langs het parcours, en 17.500 lopers, óp het parcours.

Onder een strak blauwe hemel dit jaar, met een temperatuur van rond de 18 graden; perfect weer om te hardlopen!

Vorig jaar een tijd gelopen van 33:09.6, en dit jaar mijn tijd toch fors vebeterd, en de afstand voltooid in 30.44,9 (even zoeken op nummer 3495).

Had gehoopt onder de 30 minuten te blijven, maar met zoveel man tijdens de start, loop je elkaar onvermijdelijk voor de voeten. Dus niet echt kunnen doorlopen in het begin. Ook de ‘fuik’ bij het ingaan van de Herestraat (’t is dan net alsof je van 4 naar 2 rijstroken gaat) helpt niet mee.

Wel enorm genoten van het publiek en het weer! Dit was de tweede keer, maar volgend jaar ben ik weer van de partij!

Overigens sta ik op de foto hierboven helemaal rechts, in een wit shirt met blauwe broek. Even als bewijs dat ik het ook daadwerkelijk heb gelopen!

Vandaar dus even geen recept of een aan eten gerelateerde post. Later deze week hopelijk wel weer!